Ryzyko przegranej CHF - pytania do kancelarii

Table of Contents

Czy kancelaria omawia ryzyko przegranej i koszty procesu przed wniesieniem pozwu CHF?

Tak, powinna - i to zanim klient podpisze pełnomocnictwo, nie po. Rzetelna kancelaria frankowa omawia z klientem realne ryzyko przegranej, konstrukcję żądania głównego i ewentualnego, wysokość opłaty sądowej (art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, 2005) oraz konsekwencje przegranej wynikające z art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego. Z mojej praktyki wynika, że klienci najczęściej pytają o szansę wygranej, a pomijają pytanie o koszty przegranej - tymczasem to właśnie ta druga kwestia decyduje, czy pozew ma sens finansowy w konkretnej sytuacji. Poniższy materiał pokazuje, o co warto zapytać kancelarię przed złożeniem pozwu przeciwko bankowi, żeby decyzja była świadoma, a nie oparta na obietnicy wygranej.

Dlaczego indywidualna analiza ryzyka powinna poprzedzać pozew przeciwko bankowi?

Indywidualna analiza ryzyka to sprawdzenie konkretnej umowy kredytowej, regulaminu, aneksów i okoliczności jej zawarcia pod kątem klauzul niedozwolonych, statusu konsumenta i szans na konkretne żądanie - a nie ogólne odwołanie się do "linii orzeczniczej frankowiczów". Dominujący kierunek orzeczniczy w sprawach CHF, ukształtowany między innymi po wyroku TSUE C-260/18 (Dziubak, 2019), nie jest gwarancją konkretnego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie. Sąd zawsze ocenia materiał dowodowy jednej, konkretnej umowy.

"Skutki, jakie należy wywieść z ewentualnego stwierdzenia nieuczciwego charakteru warunków umowy, należy oceniać na podstawie przepisów prawa krajowego, w zgodzie z prawem Unii." - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok C-260/18 (Dziubak), 3 października 2019 r.

Ten wyrok wyznaczył kierunek wykładni w całej Unii, ale nie przesądza wyniku żadnej pojedynczej sprawy - każda umowa jest oceniana osobno, dokument po dokumencie.

Jakie postanowienia umowy, aneksy i okoliczności jej zawarcia wpływają na ocenę sprawy?

Ocena ryzyka wymaga analizy kilku grup dokumentów i faktów jednocześnie, nie tylko samej umowy kredytowej. Z praktyki analizy akt wynika, że pozornie identyczne wzory umów z tego samego banku i rocznika mogą się różnić klauzulą przeliczeniową, sposobem ustalania kursu albo treścią aneksu podpisanego kilka lat później - a to zmienia konstrukcję pozwu.

Umowa kredytu i regulamin obowiązujący w dniu podpisania - klauzule przeliczeniowe, sposób ustalania kursu kupna/sprzedaży, tabela kursowa banku.
Aneksy do umowy, zwłaszcza te dotyczące spłaty bezpośrednio w CHF (tzw. aneksy antyspreadowe) - mogą wpływać na ocenę interesu prawnego i zakres roszczeń.
Zaświadczenie z banku o historii wypłat i spłat rat w PLN i CHF - podstawa wyliczenia żądania zapłaty.
Status konsumenta w dniu zawarcia umowy - ma znaczenie, czy nieruchomość była finansowana na cele mieszkaniowe, czy związana z działalnością gospodarczą.
Cel kredytu i sposób wykorzystania nieruchomości - wynajem długoterminowy albo częściowe wykorzystanie na działalność gospodarczą może komplikować kwalifikację jako umowy konsumenckiej.
Okoliczności zawarcia umowy - zakres informacji o ryzyku kursowym przekazanych przed podpisaniem, dokumentacja z procesu kredytowego, jeśli się zachowała.

Rzetelna kancelaria nie ocenia sprawy po jednej rozmowie telefonicznej - prosi o komplet dokumentów, zanim poda choćby wstępną ocenę szans. Jeśli słyszysz deklarację "wygrywamy 98% spraw" bez wglądu w Twoją umowę, to sygnał ostrzegawczy, a nie profesjonalizmu.

O jakie możliwe rozstrzygnięcia i warianty przegranej zapytać kancelarię?

Sprawa CHF może zakończyć się kilkoma różnymi wariantami, nie tylko binarnym "wygrana albo przegrana": pełnym uwzględnieniem powództwa, częściowym uwzględnieniem, oddaleniem powództwa w całości albo zakończeniem z przyczyn proceduralnych, np. cofnięciem pozwu lub ugodą. Kancelaria, która rzetelnie przygotowuje klienta, omawia każdy z tych scenariuszy razem z jego konsekwencjami finansowymi, a nie tylko ten najkorzystniejszy.

Uwzględnienie powództwa w całości - sąd stwierdza nieważność umowy lub zasądza pełną kwotę żądania głównego.
Częściowe uwzględnienie powództwa - sąd przyznaje część żądania, np. niższą kwotę zapłaty niż wnioskowana, co wpływa na rozliczenie kosztów procesu.
Oddalenie powództwa w całości - sąd nie znajduje podstaw do uznania klauzul za niedozwolone albo umowa zostaje utrzymana w mocy.
Zakończenie z przyczyn proceduralnych - np. odrzucenie pozwu z powodu braków formalnych, umorzenie postępowania po cofnięciu pozwu, zawarcie ugody.

Czy kancelaria analizuje żądanie główne, żądanie ewentualne i ryzyko częściowego uwzględnienia powództwa?

Tak, powinna - konstrukcja żądania głównego i żądania ewentualnego jest jednym z najważniejszych elementów pozwu CHF i bezpośrednio wpływa na wartość przedmiotu sporu oraz koszty. Żądanie ewentualne formułuje się na wypadek, gdyby sąd nie podzielił argumentacji dotyczącej żądania głównego - np. gdy żądaniem głównym jest ustalenie nieważności umowy, żądaniem ewentualnym bywa tzw. odfrankowienie, czyli utrzymanie umowy w mocy z wyeliminowaniem klauzul przeliczeniowych. W praktycznie prowadzonych sprawach sąd bada konkretną umowę i konkretny materiał dowodowy zebrany w danym postępowaniu, więc korzystny wyrok w podobnej sprawie sąsiada czy znajomego nie przesądza automatycznie wyniku Twojej sprawy.

"Rozliczenie roszczeń konsumenta i banku po stwierdzeniu trwałej bezskuteczności umowy kredytowej wymaga odrębnej analizy każdego z tych roszczeń." - Sąd Najwyższy, uchwała Izby Cywilnej z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21

Ta uchwała porządkuje sposób rozliczeń między stronami, ale - podobnie jak wyrok TSUE - nie zastępuje analizy konkretnej umowy i nie gwarantuje identycznego wyniku w każdej indywidualnej sprawie.

Ile może kosztować wniesienie i prowadzenie pozwu CHF?

Koszty pozwu CHF to nie jedna kwota, tylko kilka odrębnych pozycji: opłata sądowa od pozwu, wynagrodzenie kancelarii, ewentualna zaliczka na biegłego oraz koszty dodatkowe w dalszych instancjach. Dane sprawdzone: sierpień 2026, na podstawie art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 2005 r. Traktowanie samej opłaty od pozwu jako "całego kosztu sprawy" to jeden z najczęstszych błędów poznawczych osób, które dopiero rozważają pozew.

Kiedy opłata od pozwu konsumenta wynosi 1000 zł?

Opłata stała w wysokości 1000 zł dotyczy pozwu konsumenta o roszczenie wynikające z czynności bankowej, gdy wartość przedmiotu sporu przekracza 20 000 zł - wynika to z art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28 lipca 2005 r. (źródło: ISAP, 2005). Poniżej tej wartości przedmiotu sporu obowiązują inne zasady naliczania opłaty. Przed wniesieniem pozwu warto, aby kancelaria sprawdziła aktualne brzmienie przepisu oraz to, czy konkretne roszczenie kwalifikuje się pod ten przepis - bank może w toku sprawy kwestionować sposób obliczenia wartości przedmiotu sporu.

Opłata stała 1000 zł - dotyczy roszczeń konsumenta z czynności bankowej przy wartości przedmiotu sporu powyżej 20 000 zł (art. 13a ustawy o kosztach sądowych, 2005).
Inna wysokość opłaty - możliwa przy niższej wartości przedmiotu sporu lub przy innej kwalifikacji roszczenia; wymaga odrębnego sprawdzenia.
Opłata płatna przy wniesieniu pozwu - jej brak lub błędne wyliczenie skutkuje wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych.

Jakie dodatkowe wydatki mogą pojawić się podczas postępowania?

Poza opłatą sądową od pozwu w sprawie CHF mogą pojawić się kolejne wydatki, których wysokość zależy od przebiegu konkretnej sprawy i decyzji sądu. Z praktyki najbezpieczniej poprosić kancelarię o pisemną symulację kosztów obejmującą pierwszą instancję, ewentualną apelację i czynności po prawomocnym wyroku, zanim podpisze się umowę.

Wynagrodzenie pełnomocnika - ustalane indywidualnie w umowie z kancelarią, może obejmować opłatę wstępną i wynagrodzenie etapowe.
Opłata skarbowa od pełnomocnictwa - niewielka kwota uiszczana przy złożeniu dokumentu pełnomocnictwa do akt sprawy.
Zaliczka na biegłego - jeśli sąd dopuści dowód z opinii biegłego, strona wnioskująca zwykle wpłaca zaliczkę na poczet wynagrodzenia biegłego.
Koszty dokumentów i odpisów - zaświadczenia z banku, odpisy pism procesowych dla drugiej strony.
Koszty tłumaczeń - w niektórych sprawach dotyczy dokumentów obcojęzycznych związanych z pierwotną dokumentacją kredytową.
Koszty apelacji - odrębna opłata i, w razie przegranej banku lub klienta, odrębne rozliczenie kosztów drugiej instancji.

Poniższa tabela porządkuje najczęściej pojawiające się pozycje kosztowe i to, od czego zależy ich wystąpienie w konkretnej sprawie.

Rodzaj kosztu	Kiedy występuje	Orientacyjny charakter
Opłata od pozwu	Przy wniesieniu pozwu, WPS powyżej 20 000 zł	Stała, 1000 zł (art. 13a ustawy o kosztach sądowych, 2005)
Wynagrodzenie kancelarii	Zależnie od umowy zlecenia	Indywidualne, do ustalenia pisemnie
Zaliczka na biegłego	Tylko gdy sąd dopuści dowód z opinii biegłego	Zmienna, zależna od zakresu opinii
Opłata skarbowa od pełnomocnictwa	Przy złożeniu pełnomocnictwa do akt	Niewielka, stała kwota
Koszty apelacji	Gdy strona lub bank wnosi apelację	Odrębna opłata i odrębne rozliczenie kosztów
Koszty zastępstwa procesowego banku	W razie przegranej klienta	Ustalane wg regulacji o kosztach zastępstwa, zależne od instancji

Jak działa obowiązek zwrotu kosztów procesu po przegranej lub częściowej wygranej?

Strona przegrywająca proces może zostać zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi kosztów procesu uznanych przez sąd za celowe - to podstawowa zasada odpowiedzialności za wynik sprawy wyrażona w art. 98 Kodeksu postępowania cywilnego z 1964 r. Dla kredytobiorcy oznacza to, że przegrana wobec banku wiąże się nie tylko z brakiem korzystnego rozstrzygnięcia, ale też z realnym ryzykiem zapłaty na rzecz banku kosztów zastępstwa procesowego i innych wydatków uznanych przez sąd (źródło: KPC, art. 98).

Warto rozróżnić dwie odrębne kategorie pieniędzy, które łatwo pomylić: wynagrodzenie umówione z własną kancelarią oraz koszty zastępstwa procesowego zasądzane przez sąd na rzecz strony wygrywającej, ustalane według właściwych przepisów wykonawczych, a nie według stawek z umowy z pełnomocnikiem. To dwie różne kwoty, które nie muszą się pokrywać.

Zasada odpowiedzialności za wynik sprawy

Kto przegrywa sprawę w całości, ten - co do zasady - ponosi własne koszty i zwraca przeciwnikowi jego celowe koszty procesu (art. 98 KPC). W sprawie CHF oznacza to, że przegrana z bankiem może wiązać się z obowiązkiem pokrycia kosztów zastępstwa procesowego banku w danej instancji, obok utraty własnych wydatków na pełnomocnika i ewentualną opinię biegłego.

Koszty przy częściowym uwzględnieniu powództwa

Częściowa wygrana nie oznacza automatycznie odzyskania wszystkich poniesionych kosztów. Przy częściowym uwzględnieniu żądań sąd może stosunkowo rozdzielić koszty między stronami albo je wzajemnie znieść - taką możliwość przewiduje art. 100 Kodeksu postępowania cywilnego. W praktyce oznacza to, że jeśli sąd uwzględni np. połowę żądania zapłaty, każda ze stron może zostać obciążona częścią kosztów proporcjonalnie do wyniku sprawy, a nie w całości przez stronę przegrywającą formalnie mniejszą część roszczenia.

Wygrana w całości - bank zwraca celowe koszty procesu poniesione przez konsumenta (art. 98 KPC).
Przegrana w całości - konsument może zostać zobowiązany do zwrotu kosztów bankowi.
Częściowe uwzględnienie żądań - możliwe stosunkowe rozdzielenie kosztów albo ich wzajemne zniesienie (art. 100 KPC).
Odstępstwo od zasady ogólnej - w szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może nie obciążać strony przegrywającej kosztami w ogóle, na zasadach przewidzianych w KPC.

Jak sprawdzić umowę z kancelarią i sposób naliczania wynagrodzenia?

Umowę z kancelarią sprawdza się, porównując zakres usług objętych podstawowym wynagrodzeniem z listą czynności, które w rzeczywistości wystąpią w toku sprawy - od analizy dokumentów, przez pozew i rozprawy, po apelację i rozliczenie po wyroku. Obserwuję, że przed podpisaniem umowy klienci najczęściej pytają o wysokość honorarium, ale pomijają pytanie, co się dzieje, gdy sprawa trafi do drugiej instancji albo zakończy się ugodą - a to właśnie w tych momentach pojawiają się nieprzewidziane koszty.

Opłata początkowa, wynagrodzenie etapowe i success fee

Wynagrodzenie kancelarii frankowej bywa skonstruowane z kilku elementów: opłaty wstępnej za analizę i przygotowanie pozwu, wynagrodzenia etapowego płatnego w toku sprawy oraz success fee, czyli premii za wynik naliczanej po korzystnym rozstrzygnięciu. Przed podpisaniem umowy warto ustalić na piśmie, od jakiej kwoty i w jakim momencie liczony jest success fee - czy od kwoty zasądzonej wyrokiem, od wartości umorzonego zadłużenia, czy inaczej - oraz czy podstawą naliczenia jest tylko wygrana w całości, czy też częściowe uwzględnienie żądań, ugoda lub potrącenie.

Opłata wstępna - pokrywa analizę umowy i przygotowanie pozwu, płatna zwykle przed lub przy złożeniu pozwu.
Wynagrodzenie etapowe - rozłożone na etapy postępowania, np. złożenie pozwu, rozprawy, wyrok pierwszej instancji.
Success fee - dodatkowe wynagrodzenie uzależnione od wyniku sprawy; wymaga jasnego określenia podstawy i momentu naliczenia.
Zasady przy ugodzie lub potrąceniu - trzeba ustalić, czy success fee należy się także wtedy, gdy sprawa kończy się ugodą z bankiem, a nie wyrokiem.

Koszty apelacji, egzekucji, rozliczenia z bankiem i wykreślenia hipoteki

Zakres umowy z kancelarią różni się w zależności od tego, czy obejmuje wyłącznie pierwszą instancję, czy też całą ścieżkę do prawomocnego wyroku i czynności po nim. Przed podpisaniem pełnomocnictwa warto pisemnie potwierdzić, co dokładnie wchodzi w skład wynagrodzenia.

Postępowanie apelacyjne - czy jest objęte podstawowym wynagrodzeniem, czy wymaga odrębnej umowy lub dopłaty.
Postępowanie egzekucyjne - gdy bank nie wykonuje wyroku dobrowolnie, może być potrzebne odrębne zlecenie.
Rozliczenie z bankiem po wyroku - w tym korespondencja dotycząca wzajemnych roszczeń, patrz też rozliczenie z bankiem i wykreślenie hipoteki.
Wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej - formalna czynność po całkowitym rozliczeniu, często traktowana jako osobna usługa.

Czy analiza powinna obejmować zabezpieczenie, opinię biegłego i apelację?

Tak, kompletna analiza ryzyka przed pozwem CHF obejmuje też te trzy elementy proceduralne, ponieważ każdy z nich wpływa na koszty i czas trwania sprawy. Pominięcie ich w rozmowie z kancelarią prowadzi do sytuacji, w której klient dowiaduje się o nich dopiero w trakcie postępowania, gdy trudniej już zmienić strategię.

Wniosek o wstrzymanie spłaty rat i skutki jego oddalenia

Samo wniesienie pozwu nie powoduje automatycznego wstrzymania obowiązku spłaty rat kredytu. Wstrzymanie spłaty jest możliwe wyłącznie na podstawie postanowienia sądu o zabezpieczeniu roszczenia, wydanego po ocenie przesłanek ustawowych z przepisów o zabezpieczeniu w Kodeksie postępowania cywilnego (art. 730 i następne). Rzetelna kancelaria wyjaśnia, że złożenie wniosku o zabezpieczenie nie jest równoznaczne z jego uwzględnieniem - sąd może wniosek oddalić, a wtedy obowiązek spłaty rat trwa nadal.

Wniosek o zabezpieczenie - składany zwykle razem z pozwem lub krótko po nim, wymaga uzasadnienia interesu prawnego.
Decyzja należy do sądu - ocena przesłanek ustawowych, nie automatyczne uwzględnienie wniosku.
Skutki oddalenia wniosku - obowiązek dalszej spłaty rat na dotychczasowych zasadach do czasu prawomocnego wyroku.
Samodzielne zaprzestanie spłaty - bez postanowienia sądu wiąże się z ryzykiem wypowiedzenia umowy przez bank i wymaga wcześniejszej indywidualnej konsultacji prawnej, patrz wniosek o zabezpieczenie i wstrzymanie spłaty rat.

Kiedy sąd może dopuścić dowód z opinii biegłego?

Sąd dopuszcza dowód z opinii biegłego wtedy, gdy uzna, że rozstrzygnięcie spornej kwestii wymaga wiadomości specjalnych, a więc najczęściej przy sporze o wyliczenia rachunkowe związane z rozliczeniem umowy. Nie w każdej sprawie CHF taki dowód jest konieczny - zależy to między innymi od rodzaju sformułowanych żądań i tego, czy strony kwestionują konkretne wyliczenia, czy głównie kwestię ważności klauzul umownych. Decyzję zawsze podejmuje sąd, a nie strona czy jej pełnomocnik.

Ryzyka i koszty postępowania apelacyjnego

Apelacja od wyroku pierwszej instancji - złożona przez bank albo przez kredytobiorcę - wiąże się z kolejną opłatą sądową oraz z odrębnym rozliczeniem kosztów zastępstwa procesowego dla drugiej instancji. Z praktyki najbezpieczniej omówić ten scenariusz jeszcze przed wniesieniem pozwu: banki w wielu sprawach CHF korzystają z prawa do apelacji, więc plan finansowy klienta warto budować z założeniem, że postępowanie może się wydłużyć o kolejne miesiące, a nawet lata, i wygenerować dodatkowe koszty niezależnie od ostatecznego wyniku sprawy (zobacz też przebieg sprawy frankowej przed sądem).

Jakie pytania zadać kancelarii przed podpisaniem pełnomocnictwa i wniesieniem pozwu?

Poniższa lista porządkuje pytania, które warto zadać kancelarii na spotkaniu poprzedzającym podpisanie umowy - w oparciu o wszystkie elementy omówione wcześniej: ryzyko, koszty, konstrukcję żądań i zakres obsługi.

Jakie mocne i słabe strony ma moja konkretna umowa, na podstawie przesłanych dokumentów?
Jakie są możliwe warianty rozstrzygnięcia sprawy i jak wygląda ryzyko finansowe każdego z nich?
Ile wyniesie opłata sądowa od pozwu i czy moja sprawa kwalifikuje się pod opłatę stałą 1000 zł?
Jakie dodatkowe wydatki mogą się pojawić - zaliczka na biegłego, koszty apelacji, opłata skarbowa?
Co obejmuje wynagrodzenie kancelarii - analizę, pozew, zabezpieczenie, apelację, rozliczenie z bankiem, wykreślenie hipoteki?
Od jakiej kwoty i w jakim momencie liczony jest success fee?
Czy zostanie złożony wniosek o zabezpieczenie i jakie są szanse jego uwzględnienia w mojej sytuacji?
Kto faktycznie przygotuje pozew, poprowadzi sprawę i stawi się na rozprawie?
Jak wygląda sposób raportowania i przekazywania mi pism sądu i banku?
Jakie są zasady rozwiązania umowy z kancelarią przed zakończeniem sprawy?

Jak udokumentować ustalenia dotyczące ryzyka, kosztów i zakresu zlecenia?

Wszystkie ustalenia dotyczące ryzyka, kosztów i zakresu zlecenia warto uzyskać w formie pisemnej - najlepiej jako załącznik do umowy albo osobne zestawienie mailowe, a nie wyłącznie jako ustną deklarację podczas spotkania. Pisemna symulacja kosztów dla pierwszej instancji, apelacji i czynności po prawomocnym wyroku pozwala porównać oferty kilku kancelarii na tych samych zasadach i uniknąć nieporozumień, gdy sprawa się przedłuży albo zakończy inaczej, niż zakładano na starcie. Warto też zachować dokumentację potwierdzającą, jakie dokumenty przekazano kancelarii i kiedy - to ułatwia ewentualne wyjaśnianie rozbieżności na późniejszym etapie.

Najczęściej zadawane pytania

Czy kancelaria powinna zagwarantować wygraną w sprawie frankowej?

Nie. Wynik zależy między innymi od treści umowy, statusu konsumenta, okoliczności zawarcia umowy, sformułowanych żądań i oceny dowodów przez sąd. Rzetelna kancelaria powinna omówić zarówno argumenty przemawiające za pozwem, jak i ryzyka konkretnej sprawy, bez podawania gwarantowanych procentów skuteczności.

Czy opłata od pozwu frankowego wynosi 1000 zł?

W wielu sprawach tak - art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przewiduje opłatę stałą 1000 zł od określonych roszczeń konsumenta wynikających z czynności bankowych, jeżeli wartość przedmiotu sporu przekracza 20 000 zł. Zastosowanie przepisu oraz aktualne brzmienie ustawy trzeba jednak sprawdzić dla konkretnego pozwu, ponieważ przy niższej wartości przedmiotu sporu zasady mogą być inne.

Jakie koszty mogą powstać poza opłatą od pozwu?

Możliwe są między innymi wynagrodzenie pełnomocnika, opłata skarbowa od pełnomocnictwa, zaliczka na biegłego, koszty dokumentów, tłumaczeń, dojazdów i apelacji. Nie każdy z tych wydatków wystąpi w każdej sprawie - zależy to od jej przebiegu i decyzji podejmowanych w toku procesu, dlatego warto poznać orientacyjny zakres, patrz opłata od pozwu frankowego i pozostałe koszty.

Co się dzieje z kosztami po przegranej z bankiem?

Zgodnie z ogólną zasadą z art. 98 KPC strona przegrywająca może zostać zobowiązana do zwrotu przeciwnikowi celowych kosztów procesu. Ostateczne rozliczenie zależy od wyniku sprawy, decyzji sądu i przepisów obowiązujących w chwili orzekania, dlatego warto omówić ten scenariusz z kancelarią jeszcze przed złożeniem pozwu.

Czy częściowa wygrana oznacza odzyskanie wszystkich kosztów?

Niekoniecznie. Przy częściowym uwzględnieniu żądań sąd może stosunkowo rozdzielić koszty albo wzajemnie je znieść na zasadach określonych w art. 100 KPC. Dlatego warto przed pozwem omówić także ryzyko oddalenia tylko części roszczeń i to, jak wpłynie ono na finalne rozliczenie kosztów między stronami.

Czy kancelaria powinna uwzględnić apelację w podanej cenie?

Zależy to od konkretnej umowy z kancelarią - nie ma jednego standardu rynkowego. Przed jej podpisaniem należy pisemnie ustalić, czy cena obejmuje analizę, pierwszą instancję, zabezpieczenie, apelację, rozliczenie z bankiem oraz czynności związane z wykreśleniem hipoteki, czy każdy z tych etapów wymaga odrębnej opłaty.

Czy można przestać płacić raty od dnia wniesienia pozwu?

Nie automatycznie. Samo wniesienie pozwu nie jest równoznaczne z sądowym wstrzymaniem obowiązku spłaty. Decyzja o dalszym regulowaniu rat wymaga indywidualnej analizy, a zabezpieczenie w postaci wstrzymania rat zależy od przesłanek ustawowych i odrębnego postanowienia sądu, którego nie da się z góry obiecać.

Czy w każdej sprawie CHF potrzebna jest opinia biegłego?

Nie można tego przesądzić z góry. O dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego decyduje sąd, a jego przydatność zależy między innymi od rodzaju żądań, spornych rozliczeń rachunkowych i pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie.

Treść tego materiału ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej dopasowanej do konkretnej umowy kredytowej i sytuacji kredytobiorcy. Przed wniesieniem pozwu przeciwko bankowi warto skonsultować dokumenty - w tym dokumenty potrzebne do pozwu frankowego - z radcą prawnym lub adwokatem specjalizującym się w sprawach CHF.

Źródła i literatura

Ustawa z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (ISAP) - art. 13a, opłaty od pozwu konsumenta.
Ustawa z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (ISAP) - art. 98, 100, 102 oraz przepisy o zabezpieczeniu roszczeń.
TSUE, wyrok z 3 października 2019 r., C-260/18, Dziubak - skutki nieuczciwych warunków w umowie kredytu powiązanego z walutą obcą.
SAOS - System Analizy Orzeczeń Sądowych - uchwała Sądu Najwyższego z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21.
Rzecznik Finansowy - materiały dotyczące kredytów walutowych i sporów klientów z bankami.

Przeczytaj również

r. pr. Magdalena Krol

Radca prawny z praktyka w postepowaniach cywilnych i sporach konsumentow z bankami. Opisuje procedure pozwu frankowego krok po kroku - koszty, dokumenty, terminy i przebieg sprawy - bez obiecywania wyniku.