Jak rozliczane są koszty przy pozwie małżonków lub kilku kredytobiorców?

Table of Contents

Czy pismo złożone przez kilku powodów zawsze oznacza podwójną opłatę?

Nie - ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przyjmuje jako zasadę jedną opłatę od pisma wniesionego wspólnie przez kilku powodów, a nie mnożenie stawki przez liczbę osób podpisanych pod pozwem (źródło: Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. 2025 poz. 1228, art. 4). Z mojej praktyki wynika, że to jedno z pierwszych pytań, jakie zadają małżonkowie planujący pozew przeciwko bankowi - i jedno z tych, gdzie pochopna odpowiedź bywa krzywdząca, bo wszystko zależy od tego, jak skonstruowane jest roszczenie.

Ustawodawca różnicuje sytuację w zależności od tego, czy powodowie występują jako współuczestnicy dochodzący wspólnego prawa, czy jako osoby zgłaszające odrębne roszczenia jednego rodzaju. W pierwszym przypadku opłata pozostaje jedna. W drugim - każdy współuczestnik może być zobowiązany do uiszczenia opłaty odrębnie, proporcjonalnie do swojego żądania.

Kiedy obowiązuje zasada jednej opłaty od wspólnego pisma?

Zasada jednej opłaty działa wtedy, gdy powodowie dochodzą wspólnego prawa lub obowiązku wynikającego z tej samej podstawy faktycznej i prawnej - typowo przy jednej umowie kredytu frankowego zawartej łącznie przez oboje małżonków. W takiej sytuacji sąd traktuje pozew jako jedno pismo procesowe, od którego pobiera się jedną opłatę, niezależnie od tego, ilu powodów je podpisało.

  • Współkredytobiorcy podpisali jedną umowę kredytu i dochodzą tego samego roszczenia o zapłatę lub ustalenie nieważności - opłata jest zwykle jedna.
  • Żądanie pozwu opiera się na tej samej podstawie faktycznej, czyli na jednym stosunku prawnym łączącym obie strony z bankiem.
  • Pełnomocnik formułuje jedno roszczenie procesowe, a nie sumę odrębnych żądań każdego z powodów wobec banku.
  • Sąd ocenia treść pozwu, a nie tylko liczbę nazwisk w nagłówku pisma.

Czym jest wyjątek dotyczący współuczestnictwa formalnego?

Wyjątek pojawia się tam, gdzie powodowie łączą w jednym piśmie roszczenia jednego rodzaju, ale oparte na odrębnych podstawach faktycznych - na przykład różne umowy kredytu, zawarte w różnym czasie, z różnymi bankami lub na różnych warunkach. Wówczas każdy współuczestnik uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do wartości swojego roszczenia (źródło: Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 4).

"Przy współuczestnictwie formalnym każdy współuczestnik uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia." - Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, Dz.U. 2025 poz. 1228, art. 4

Dlatego zanim pełnomocnik złoży opłatę od pozwu frankowego, musi rozstrzygnąć, z jakim typem współuczestnictwa ma do czynienia. Pomyłka na tym etapie oznacza ryzyko wezwania do uzupełnienia opłaty i przedłużenia postępowania.

Ile wynosi opłata od wspólnego pozwu małżonków lub współkredytobiorców?

Przy roszczeniu wynikającym z czynności bankowej i wartości przedmiotu sporu przekraczającej 20 000 zł strona będąca konsumentem płaci opłatę stałą w wysokości 1000 zł, zgodnie z art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (źródło: Dz.U. 2025 poz. 1228). To jednak nie jest kwota uniwersalna - zależy od progu wartości przedmiotu sporu i od tego, czy pozew rzeczywiście dotyczy jednego wspólnego roszczenia.

Kiedy zastosowanie ma opłata stała 1000 zł?

Opłata stała 1000 zł ma zastosowanie, gdy łącznie spełnione są dwa warunki: powód ma status konsumenta, a wartość przedmiotu sporu w sprawie o roszczenie wynikające z czynności bankowej przekracza 20 000 zł. W typowej sprawie frankowej - gdzie żądanie obejmuje zwrot rat, ustalenie nieważności umowy albo oba te roszczenia łącznie - próg ten przekracza się niemal zawsze, bo wartość spłaconych rat CHF liczona jest zwykle w dziesiątkach tysięcy złotych.

  • Wartość przedmiotu sporu ponad 20 000 zł - opłata stała 1000 zł, niezależnie od tego, czy dochodzone kwoty są wyższe (źródło: art. 13a ustawy o kosztach sądowych).
  • Status konsumenta musi dotyczyć celu, w jakim zawarto konkretną umowę kredytu, a nie ogólnej sytuacji zawodowej powoda.
  • Roszczenie musi wynikać z czynności bankowej - umowy kredytu hipotecznego indeksowanego lub denominowanego do CHF.
  • Kwota 1000 zł nie obejmuje wynagrodzenia pełnomocnika, opłaty skarbowej ani zaliczek na dowody - to osobne pozycje kosztowe.

Co zmienia wartość przedmiotu sporu nieprzekraczająca 20 000 zł?

Poniżej progu 20 000 zł opłatę ustala się według przepisów ogólnych ustawy o kosztach sądowych, obowiązujących w brzmieniu aktualnym na dzień wniesienia pozwu, a nie według stawki stałej z art. 13a. W praktyce dotyczy to spraw o niewielką wartość dochodzonego roszczenia, np. częściowego zwrotu nadpłaconych rat za krótszy okres. Przed złożeniem pozwu warto zweryfikować aktualny tekst ustawy w serwisie ISAP, ponieważ stawki i progi bywają nowelizowane.

Czym różni się jedna umowa kredytu od kilku odrębnych umów?

Małżonkowie będący stronami jednej umowy kredytu z reguły składają jedno pismo procesowe i płacą jedną opłatę - ich sytuacja odpowiada współuczestnictwu materialnemu. Inaczej wygląda to u kilku osób, które zaciągnęły oddzielne kredyty frankowe, nawet w tym samym banku, i chcą połączyć swoje sprawy w jednym pozwie dla oszczędności czasu. Tu każda umowa stanowi odrębną podstawę faktyczną, co zbliża sytuację do współuczestnictwa formalnego i odrębnego opłacenia poszczególnych roszczeń.

Sytuacja procesowa Rodzaj współuczestnictwa (zwykle) Liczba opłat sądowych
Małżonkowie, jedna umowa kredytu CHF Materialne Jedna opłata od wspólnego roszczenia
Dwoje kredytobiorców, dwie odrębne umowy z tym samym bankiem Formalne Odrębna opłata dla każdego roszczenia
Były małżonkowie, jedna umowa zawarta w trakcie małżeństwa Do ustalenia indywidualnie Zależy od treści żądań i sposobu ich sformułowania
Rodzina (rodzice i dzieci) jako współkredytobiorcy jednej umowy Zwykle materialne Zwykle jedna opłata, ale wymaga weryfikacji

Dlaczego rodzaj współuczestnictwa decyduje o liczbie opłat?

Rodzaj współuczestnictwa - materialne albo formalne - rozstrzyga, czy pozew traktowany jest jako jedno roszczenie, czy jako suma odrębnych żądań, a to bezpośrednio przekłada się na liczbę należnych opłat sądowych (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 72-74). Kwalifikacja nie wynika z tego, kto podpisał pozew, tylko z tego, jaka jest podstawa faktyczna i prawna zgłoszonych żądań.

Czym jest współuczestnictwo materialne przy wspólnym prawie?

Współuczestnictwo materialne występuje wtedy, gdy powodowie mają wspólne prawa lub obowiązki albo ich roszczenia oparte są na tej samej podstawie faktycznej i prawnej - klasycznym przykładem są małżonkowie będący łącznie stroną jednej umowy kredytu frankowego. W takim układzie sąd rozpoznaje jedno roszczenie procesowe, nawet jeśli w pozwie figurują dwa nazwiska.

Czym różni się współuczestnictwo formalne od materialnego?

Współuczestnictwo formalne dotyczy roszczeń jednego rodzaju, opartych na jednakowej, ale nie wspólnej podstawie faktycznej - każdy z powodów ma własną, odrębną umowę lub odrębny stosunek prawny z bankiem. Różnica bywa subtelna: dwie osoby mogą mieć kredyty w tym samym banku, o tej samej konstrukcji indeksacyjnej, a mimo to każda z nich dochodzi własnego roszczenia z własnej umowy.

  • Wspólna umowa kredytu, wspólne saldo zadłużenia, wspólna hipoteka - wskazuje na współuczestnictwo materialne.
  • Dwie odrębne umowy, nawet zawarte tego samego dnia w tym samym oddziale banku - wskazuje na współuczestnictwo formalne.
  • Sam fakt pozostawania w związku małżeńskim nie przesądza rodzaju współuczestnictwa (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 72-74).
  • Sposób sformułowania żądania ustalenia nieważności i żądania zapłaty ma znaczenie dla ostatecznej kwalifikacji przez sąd.

W sprawach, które prowadziłam, zdarzały się pozwy łączące roszczenia z dwóch różnych umów - bo klienci chcieli oszczędzić na jednym wpisie sądowym. Efekt bywał odwrotny: sąd żądał uzupełnienia opłaty, co wydłużało postępowanie o kilka tygodni.

Jak dzielone są zaliczki na biegłego i inne wydatki sądowe?

Jak dzielone są zaliczki na biegłego i inne wydatki sądowe?

Zaliczkę na opinię biegłego wpłaca strona wskazana przez sąd, zwykle ta, która wnioskowała o przeprowadzenie danego dowodu, a jej wysokość zależy od zakresu opinii, nie od uniwersalnej stawki (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 98-105). To odrębna kategoria kosztów od opłaty sądowej od pozwu - i często mylona z nią przez klientów na pierwszym spotkaniu.

Nie każda sprawa CHF wymaga koszty opinii biegłego w sprawie CHF - część spraw kończy się bez przeprowadzania tego dowodu, jeśli sąd uzna materiał dowodowy z dokumentów bankowych za wystarczający. Zakładanie z góry, że opinia biegłego będzie potrzebna albo że na pewno jej nie będzie, jest błędem planistycznym po obu stronach.

Kto wpłaca zaliczkę wskazaną przez sąd?

Zaliczkę wpłaca strona zobowiązana postanowieniem sądu - najczęściej ta, która zgłosiła wniosek dowodowy o opinię biegłego. Przy kilku powodach współuczestnicy mogą wewnętrznie uzgodnić, kto technicznie dokona przelewu na rachunek depozytowy sądu, ale to ustalenie nie wiąże sądu przy ostatecznym rozliczeniu kosztów postępowania.

  • Sąd określa termin i wysokość zaliczki w postanowieniu dowodowym, doręczanym pełnomocnikowi.
  • Brak wpłaty zaliczki w terminie może skutkować pominięciem dowodu z opinii biegłego.
  • Współpowodowie mogą podzielić się kwotą zaliczki proporcjonalnie, ale to ustalenie wewnętrzne, poza aktami sprawy.
  • Zaliczka nie jest kosztem ostatecznym - podlega rozliczeniu razem z innymi kosztami procesu w orzeczeniu kończącym sprawę.

Jak wydatki są rozliczane w orzeczeniu kończącym sprawę?

Wydatki poniesione w toku procesu - zaliczki na biegłego, koszty doręczeń, koszty tłumaczeń dokumentów - sąd rozlicza łącznie z kosztami procesu w wyroku lub w postanowieniu kończącym postępowanie, stosując te same zasady odpowiedzialności za wynik sprawy co przy pozostałych kosztach. Oznacza to, że strona przegrywająca może zostać zobowiązana do zwrotu wydatków poniesionych przez przeciwnika, ale wynik zależy od całokształtu rozstrzygnięcia, a nie tylko od faktu wygrania jednego z żądań.

Czy każdy kredytobiorca ponosi osobne koszty pełnomocnika?

To zależy od umowy zawartej z kancelarią - honorarium pełnomocnika jest odrębną kategorią od kosztów zastępstwa procesowego zasądzanych przez sąd, a sposób jego naliczenia dla kilku klientów ustalają strony umowy, nie ustawa. Warto to rozróżnienie zrozumieć przed podpisaniem pełnomocnictwa, bo miesza się je najczęściej.

Czym wynagrodzenie kancelarii różni się od kosztów zastępstwa zasądzanych przez sąd?

Wynagrodzenie kancelarii wynika z umowy cywilnoprawnej z klientami i może uwzględniać liczbę kredytobiorców, etap postępowania oraz ewentualną premię za rezultat. Koszty zastępstwa procesowego to zupełnie inna kwota - ustala ją sąd na podstawie przepisów proceduralnych i stawek wynikających z rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, biorąc pod uwagę m.in. nakład pracy pełnomocnika i wynik sprawy (źródło: Rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. 2015 poz. 1804 ze zm.).

"Wynagrodzenie ustalone w umowie z kancelarią należy odróżnić od kosztów zastępstwa przyznanych w orzeczeniu." - na podstawie rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. 2015 poz. 1804 ze zm.

Z mojej praktyki wynika, że klienci często zakładają, iż wygrana sprawa oznacza pełny zwrot tego, co zapłacili kancelarii. To nieprawdziwe założenie - sąd zasądza kwotę według stawek urzędowych, która bywa niższa niż honorarium umowne, zwłaszcza przy kancelariach rozliczających się success fee.

Ile wynosi opłata skarbowa od pełnomocnictwa?

Złożenie dokumentu pełnomocnictwa w aktach sprawy może wiązać się z obowiązkiem uiszczenia opłaty skarbowej, której podstawę określa część IV załącznika do ustawy o opłacie skarbowej (źródło: Ustawa o opłacie skarbowej z 16 listopada 2006 r.). Liczbę należnych opłat trzeba ustalić na podstawie liczby i formy składanych dokumentów pełnomocnictwa oraz ewentualnych zwolnień - dlatego przed złożeniem pozwu warto zweryfikować aktualne brzmienie przepisu, ponieważ stawki bywają aktualizowane.

  • Każdy odrębny dokument pełnomocnictwa może podlegać osobnej ocenie pod kątem opłaty skarbowej.
  • Małżonkowie udzielający jednego wspólnego pełnomocnictwa mogą być traktowani inaczej niż osoby udzielające dwóch odrębnych dokumentów.
  • Zwolnienia z opłaty skarbowej zależą od konkretnych okoliczności i wymagają sprawdzenia przed złożeniem dokumentu.
  • Kwotę i sposób zapłaty warto ustalić z kancelarią jeszcze przed podpisaniem umowy o obsługę prawną.

Jak sąd rozlicza koszty po wygraniu albo częściowym wygraniu sprawy?

Punktem wyjścia jest zasada odpowiedzialności za wynik procesu - strona przegrywająca co do zasady zwraca przeciwnikowi niezbędne koszty procesu, ale przy częściowym uwzględnieniu żądań sąd może koszty stosunkowo rozdzielić albo wzajemnie je znieść (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 98-100). Żaden wynik procesu nie gwarantuje automatycznego, pełnego zwrotu wszystkich poniesionych wydatków.

Co dzieje się z kosztami przy oddaleniu części żądań?

Jeśli sąd uwzględni tylko jedno z kilku zgłoszonych żądań - na przykład ustalenie nieważności umowy, ale nie pełną kwotę żądaną tytułem zwrotu rat - może zastosować stosunkowe rozdzielenie kosztów proporcjonalnie do stopnia wygranej każdej ze stron albo wzajemnie znieść koszty między stronami. Rozstrzygnięcie to sąd podejmuje w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji, biorąc pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy.

Kiedy współuczestnicy zwracają koszty w częściach równych, proporcjonalnie albo solidarnie?

Podział obowiązku zwrotu kosztów między współuczestników reguluje art. 105 Kodeksu postępowania cywilnego, który pozwala sądowi uwzględnić różny stopień zainteresowania wynikiem sprawy poszczególnych powodów przy ustalaniu, w jakich częściach mają oni zwrócić koszty przeciwnikowi albo w jakich częściach należy im się zwrot od banku.

"Przy częściowym uwzględnieniu żądań sąd może stosunkowo rozdzielić koszty albo wzajemnie je znieść." - na podstawie Kodeksu postępowania cywilnego, art. 100

  • Podział w częściach równych - stosowany, gdy współuczestnicy mają zbliżony interes procesowy i identyczny zakres żądań.
  • Podział proporcjonalny - uwzględnia różnicę w wartości roszczeń poszczególnych współuczestników.
  • Odpowiedzialność solidarna - nie jest automatyczną konsekwencją wspólnego pozwu i wymaga odrębnej podstawy w przepisach lub w treści zobowiązania.
  • Ostateczny sposób podziału zależy od okoliczności sprawy, dlatego nie da się go przesądzić przed wydaniem orzeczenia.

Jakie koszty mogą powstać przy apelacji kilku kredytobiorców?

Jakie koszty mogą powstać przy apelacji kilku kredytobiorców?

Opłata od apelacji zależy od zakresu zaskarżenia wyroku oraz przepisów obowiązujących w dniu wniesienia środka odwoławczego, a przy kilku powodach jej wysokość i sposób podziału trzeba ustalić odrębnie dla tej instancji. To nie jest kwota automatycznie tożsama z opłatą wniesioną na etapie pozwu.

Ile wynosi opłata od apelacji w sprawie frankowej?

Wysokość opłaty od apelacji zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia i aktualnych przepisów ustawy o kosztach sądowych obowiązujących w dacie wniesienia środka odwoławczego - dlatego przed przygotowaniem koszty apelacji w sprawie przeciwko bankowi należy zweryfikować obowiązującą stawkę, a nie opierać się na kwocie zapamiętanej z etapu pierwszej instancji. Jeśli apelację wnosi tylko jeden ze współuczestników od korzystnej dla niego części wyroku, opłatę ustala się od wartości zaskarżonej części, a nie od całości pierwotnego roszczenia.

Czy każdy współkredytobiorca wnosi osobną apelację?

Nie zawsze - jeśli wyrok jest niekorzystny dla obu powodów w tym samym zakresie, mogą złożyć jedną wspólną apelację przez tego samego pełnomocnika. Jeśli jednak wyrok różnicuje ich sytuację, na przykład uwzględnia roszczenie jednego małżonka, a oddala roszczenie drugiego przy współuczestnictwie formalnym, każdy z nich może potrzebować odrębnie sformułowanego środka zaskarżenia, co wpływa na koszty tego etapu.

  • Wspólna apelacja obojga małżonków od tego samego niekorzystnego rozstrzygnięcia - zwykle jedna opłata.
  • Apelacja tylko jednego ze współuczestników formalnych - opłata liczona od jego części roszczenia.
  • Koszty zastępstwa za drugą instancję sąd ustala odrębnie od kosztów pierwszej instancji.
  • Warto z góry zapytać kancelarię, czy obsługa apelacji jest objęta pierwotną umową, czy wymaga odrębnego wynagrodzenia.

Co sprawdzić w umowie z kancelarią przed złożeniem wspólnego pozwu?

Przed podpisaniem umowy warto ustalić na piśmie, kto podpisał umowę kredytu, kto faktycznie dokonywał spłat i jakie roszczenie zgłasza każdy z kredytobiorców - to od tego zależy zarówno kwalifikacja współuczestnictwa, jak i późniejsze rozliczenie kosztów między stronami postępowania.

Jakie dokumenty i ustalenia wpływają na kalkulację kosztów?

Zestaw dokumenty potrzebne do pozwu przeciwko bankowi powinien obejmować zaświadczenie z banku o wysokości spłat, historię rachunku, umowę kredytu wraz z aneksami oraz - przy kilku kredytobiorcach - ustalenie, czy wszyscy są stroną tej samej umowy. Poproście kancelarię o pisemne zestawienie: opłaty sądowej, przewidywanego honorarium, możliwej zaliczki na biegłego oraz orientacyjnych kosztów kolejnej instancji.

  1. Sprawdźcie, kto figuruje jako kredytobiorca w umowie i czy odpowiada to obecnej sytuacji rodzinnej (rozwód, zmiana nazwiska, zgon jednego z kredytobiorców).
  2. Ustalcie liczbę umów kredytu podlegających sporowi oraz łączną wartość przedmiotu sporu.
  3. Poproście o pisemne wyjaśnienie, jak kancelaria klasyfikuje współuczestnictwo w waszej sprawie i dlaczego.
  4. Zapytajcie, czy honorarium obejmuje zabezpieczenie, apelację oraz czynności związane z rozliczeniem i wykreśleniem hipoteki po wyroku.
  5. Uzgodnijcie między sobą, w jakich częściach pokrywacie opłaty i zaliczki oraz jak podzielicie kwoty ewentualnie zwrócone przez bank.

Jak uniknąć sporu o wydatki między współkredytobiorcami?

Obserwuję, że pominięcie zasad wewnętrznych rozliczeń bywa źródłem konfliktu nawet wtedy, gdy wszyscy powodowie mają wspólny cel procesowy i dobre relacje na starcie sprawy. Spisanie prostego porozumienia - kto płaci opłatę, kto zaliczkę na biegłego, jak dzielimy ewentualny zwrot od banku - zajmuje kilkanaście minut, a oszczędza miesięcy nieporozumień, szczególnie gdy postępowanie trwa dwa lub trzy lata i obejmuje apelację.

Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata - właściwy sposób rozliczenia kosztów zależy od okoliczności konkretnej sprawy, treści umowy kredytu i sformułowania żądań pozwu, dlatego przed złożeniem pozwu warto skonsultować dokumenty z kancelarią.

Najczęściej zadawane pytania

Najczęściej zadawane pytania

Czy małżonkowie płacą łącznie 1000 zł za pozew frankowy?

Przy jednym wspólnym pozwie dotyczącym roszczeń z tej samej umowy często pobierana jest jedna opłata, a przy wartości przedmiotu sporu ponad 20 000 zł konsument korzysta z opłaty stałej 1000 zł. Nie jest to jednak reguła wynikająca wyłącznie z faktu pozostawania w małżeństwie - znaczenie ma rodzaj współuczestnictwa i konstrukcja żądań w konkretnym pozwie.

Czy każdy współkredytobiorca musi zapłacić osobne 1000 zł?

Nie należy automatycznie mnożyć opłaty przez liczbę kredytobiorców. Osobne opłaty mogą być wymagane przy współuczestnictwie formalnym, dlatego przed wniesieniem pozwu trzeba ocenić, czy powodowie dochodzą wspólnego prawa z jednej umowy, czy odrębnych roszczeń wynikających z kilku umów.

Czy 1000 zł obejmuje wszystkie koszty sprawy przeciwko bankowi?

Nie. To opłata sądowa od pisma w warunkach określonych w art. 13a ustawy o kosztach sądowych, a oprócz niej mogą wystąpić honorarium pełnomocnika, opłata skarbowa od pełnomocnictwa, zaliczka na biegłego, koszty dokumentów oraz koszty postępowania odwoławczego. Traktowanie tej kwoty jako całkowitego budżetu sprawy prowadzi do nieporozumień już na etapie przygotowania pozwu.

Kto płaci zaliczkę na biegłego przy kilku powodach?

Sąd wskazuje w postanowieniu stronę zobowiązaną do wpłaty zaliczki i określa jej wysokość, zależną od zakresu opinii. Współpowodowie mogą między sobą ustalić sposób sfinansowania wpłaty, ale ostateczne obciążenie tym wydatkiem zależy od rozstrzygnięcia o kosztach procesu wydanego na końcu postępowania.

Czy bank zwróci małżonkom całe honorarium kancelarii?

Nie można tego zagwarantować. Wynagrodzenie należne kancelarii wynika z umowy zawartej z klientami, natomiast sąd rozstrzyga o kosztach zastępstwa procesowego według przepisów proceduralnych, stawek urzędowych, wyniku sprawy i okoliczności konkretnego postępowania. Różnica między tymi dwiema kwotami bywa odczuwalna, zwłaszcza przy rozliczeniach success fee.

Jak koszty są dzielone, gdy pozew zostanie uwzględniony tylko częściowo?

Sąd może zastosować stosunkowe rozdzielenie kosztów albo ich wzajemne zniesienie na podstawie art. 100 Kodeksu postępowania cywilnego. Rezultat zależy między innymi od zakresu uwzględnionych żądań, wartości poszczególnych roszczeń i kosztów faktycznie poniesionych przez każdą ze stron w toku postępowania.

Czy rozwiedzeni współkredytobiorcy mogą wspólnie pozwać bank?

Rozwód sam w sobie nie usuwa statusu strony umowy kredytu ani nie przesądza sposobu dochodzenia roszczeń. Trzeba zbadać treść umowy, historię spłat, podział majątku oraz to, jakie roszczenie przysługuje każdej z osób osobno - od tej analizy zależy również sposób, w jaki rozliczone zostaną koszty postępowania między byłymi małżonkami.

Czy opłatę sądową trzeba przeliczać na nowo przy każdej instancji?

Tak, każda instancja ma własną opłatę, ustalaną na podstawie przepisów obowiązujących w dniu wniesienia danego pisma. Opłata od pozwu w pierwszej instancji nie jest tożsama z opłatą od apelacji - tę drugą liczy się zwykle od wartości zaskarżonej części wyroku, dlatego warto ją zweryfikować osobno przed złożeniem środka odwoławczego.

Źródła i literatura

  1. ISAP - Internetowy System Aktów Prawnych: Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1228, art. 4 i art. 13a.
  2. ISAP - Internetowy System Aktów Prawnych: Ustawa z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, art. 72-74 (współuczestnictwo w sporze).
  3. ISAP - Internetowy System Aktów Prawnych: Kodeks postępowania cywilnego, art. 98-105 (koszty procesu).
  4. ISAP - Internetowy System Aktów Prawnych: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz.U. 2015 poz. 1804 ze zm.
  5. ISAP - Internetowy System Aktów Prawnych: Ustawa z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, część IV załącznika.

Przeczytaj również