Jak ocenić specjalizację pełnomocnika w sporach CHF? TSUE C-260/18, C-19/20 i uchwały Sądu Najwyższego w praktyce

Jakie doświadczenie procesowe ma znaczenie w sprawach CHF?

Znaczenie ma doświadczenie obejmujące pełny cykl sprawy frankowej - od analizy konkretnej umowy kredytu powiązanego z frankiem szwajcarskim, przez sformułowanie żądania głównego i ewentualnego w pozwie, aż po rozliczenie z bankiem po prawomocnym wyroku. W mojej praktyce widzę, że klienci najczęściej pytają o liczbę "wygranych spraw", a rzadziej o to, czy pełnomocnik potrafi wyjaśnić wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-260/18 (ECLI:EU:C:2019:819) w kontekście ich konkretnej umowy. To błąd, bo ocena szans procesowych zależy od wzorca umowy, dowodów i aktualnego orzecznictwa Sądu Najwyższego, a nie od ogólnej reklamy kancelarii.

Dlaczego obietnica wygranej nie jest kryterium jakości

Radca prawny lub adwokat, który deklaruje pewną wygraną jeszcze przed przeczytaniem umowy, pomija podstawowy element analizy - konkretny wzorzec umowny różni się między bankami, rocznikami zawarcia i wersjami regulaminu. Wynik sprawy zależy od treści klauzul przeliczeniowych, statusu konsumenckiego kredytobiorcy, dowodów przedstawionych w procesie oraz zarzutów podnoszonych przez bank, a każdy z tych elementów sąd ocenia odrębnie w konkretnych okolicznościach sprawy.

• Deklaracja "100% wygranych" bez podania metodologii liczenia (np. czy liczone są tylko prawomocne wyroki, czy też ugody) nie pozwala zweryfikować rzetelności takiego twierdzenia.
• Obietnica konkretnej kwoty zwrotu przed analizą harmonogramu spłat i zaświadczenia z banku pomija realny zakres roszczenia.
• Brak pytania o aneksy do umowy (np. przewalutowanie, zmianę spreadu) sugeruje powierzchowną analizę dokumentacji.
• Pomijanie tematu przedawnienia roszczeń banku o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału świadczy o niepełnym omówieniu ryzyk.

Jak wygląda pełny cykl sprawy - od analizy umowy po rozliczenie z bankiem?

Pełny cykl sprawy CHF obejmuje kilka etapów następujących po sobie, a doświadczenie w każdym z nich inaczej wygląda niż samo doradztwo przedprocesowe. Warto zapytać kancelarię, w ilu sprawach prowadziła klienta przez wszystkie poniższe etapy, a nie tylko przez pierwszy z nich.

1. Analiza umowy kredytu i zaświadczenia z banku o historii spłat oraz wysokości udzielonego kredytu.
2. Sformułowanie żądania głównego (najczęściej ustalenie nieważności umowy i zapłata) oraz żądania ewentualnego na wypadek odmiennej oceny sądu.
3. Złożenie wniosku o zabezpieczenie roszczenia, w tym wstrzymanie obowiązku spłaty rat na czas procesu.
4. Udział w rozprawach, w tym w przesłuchaniu kredytobiorcy oraz, w razie potrzeby, w opinii biegłego sądowego.
5. Reakcja na apelację banku i przygotowanie własnej apelacji w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia.
6. Rozliczenie stron po prawomocnym wyroku oraz - jeśli kredyt był zabezpieczony hipoteką - doprowadzenie do jej wykreślenia z księgi wieczystej.

Więcej o poszczególnych elementach kosztowych tego procesu można sprawdzić w tekście o koszty procesu frankowego, a o samym porównywaniu ofert - w artykule o tym, jak porównać oferty kancelarii frankowych.

Czy liczba deklarowanych wygranych potwierdza specjalizację?

Nie, sama liczba deklarowanych wygranych spraw nie jest wystarczającym dowodem specjalizacji. Bardziej wiarygodna jest rozmowa o konkretnym wzorcu umowy, wariantach procesowych i ryzykach, ponieważ liczby marketingowe rzadko podają metodologię liczenia i pomijają sprawy w toku, przegrane w pierwszej instancji czy różnice między wyrokiem a ugodą.

Co mówi liczba wygranych spraw, a czego nie mówi?

Statystyka bez kontekstu nie odróżnia sprawy prostej od skomplikowanej, nie pokazuje etapu postępowania ani banku pozwanego. Kredyt z 2008 roku z klauzulami spreadowymi ocenia się inaczej niż umowa z aneksem antyspreadowym z 2012 roku, dlatego ta sama liczba "wygranych" może kryć bardzo różny poziom trudności spraw.

• Liczba wyroków prawomocnych - istotna, ale rzadko podawana osobno od wyroków nieprawomocnych.
• Liczba ugód pozasądowych - inny mechanizm rozliczenia niż wyrok unieważniający umowę, z odmiennymi konsekwencjami podatkowymi i księgowymi.
• Bank pozwany w danej sprawie - linia orzecznicza i praktyka procesowa różni się między instytucjami.
• Okres kredytowania i rok zawarcia umowy - wpływają na dostępne dowody i argumentację przedawnienia.

Metodologia zamiast marketingowych procentów

Zamiast pytać wyłącznie "ile procent spraw Państwo wygrywają", warto poprosić o wyjaśnienie, jak liczona jest ta statystyka i czy obejmuje wszystkie prowadzone sprawy, czy tylko wybrane. Rzetelna kancelaria potrafi rozbić dane na etapy postępowania i nie ucieka od pytania o sprawy zakończone niekorzystnie dla klienta.

"Trybunał wskazał, że dalsze obowiązywanie umowy kredytu po usunięciu z niej nieuczciwych warunków dotyczących mechanizmu przeliczeniowego jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy jest to zgodne z prawem krajowym, a decydujące znaczenie ma stanowisko należycie poinformowanego konsumenta co do skutków unieważnienia." - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 3 października 2019 r., sprawa C-260/18, ECLI:EU:C:2019:819

Jak pełnomocnik powinien wyjaśniać wyrok TSUE C-260/18?

Pełnomocnik powinien wyjaśnić wyrok C-260/18 jako punkt odniesienia dla oceny skutków nieuczciwych warunków umownych, nie jako gwarancję unieważnienia każdej umowy kredytu we frankach. Rzetelne omówienie tego orzeczenia łączy jego treść z konkretnym wzorcem umownym klienta i wskazuje, kiedy sąd może zdecydować się na utrzymanie umowy w zmienionej formie, a kiedy na jej całkowitą nieważność (źródło: TSUE, wyrok C-260/18, 2019).

Skutki usunięcia nieuczciwych warunków i rola woli konsumenta

Sprawa C-260/18 dotyczyła sytuacji, w której po usunięciu z umowy klauzul przeliczeniowych odesłanie do tabeli kursowej banku traci sens - umowa nie może dalej funkcjonować w niezmienionym kształcie. Trybunał podkreślił, że o dalszych losach umowy w dużej mierze decyduje świadomy wybór konsumenta, poinformowanego o konsekwencjach zarówno unieważnienia, jak i ewentualnego utrzymania umowy w mocy.

• Sąd bada, czy usunięcie klauzuli abuzywnej pozostawia umowę bez istotnego elementu konstrukcyjnego.
• Konsument może sprzeciwić się utrzymaniu umowy, nawet jeśli sąd znalazłby sposób na jej "naprawienie".
• Skutki finansowe unieważnienia (rozliczenie wzajemnych świadczeń) sąd omawia z konsumentem przed wydaniem wyroku.
• Orzeczenie nie zastępuje analizy konkretnych zapisów umowy - jest ramą wykładni, nie gotowym wyrokiem.

Czego C-260/18 nie przesądza?

Wyrok nie przesądza automatycznie o wyniku każdej sprawy CHF, ponieważ krajowe sądy nadal oceniają indywidualnie treść umowy, status konsumencki kredytobiorcy oraz zgromadzone dowody. Zgodnie z zasadą do_not_claim przyjętą w tej redakcji, żadna kancelaria rzetelnie działająca nie powinna przedstawiać tego orzeczenia jako pewnej gwarancji korzystnego rozstrzygnięcia - dobry pełnomocnik zaznacza to wprost podczas pierwszej rozmowy.

Jak sprawdzić znajomość wyroku TSUE C-19/20?

Znajomość wyroku C-19/20 sprawdza się, pytając pełnomocnika o zasady oceny możliwości usunięcia tylko części nieuczciwego warunku umownego, a nie całej klauzuli. Wyrok z 29 kwietnia 2021 r. (ECLI:EU:C:2021:341) wymaga starannej analizy, czy takie częściowe usunięcie nie zmienia istoty warunku - dobra odpowiedź pełnomocnika odwołuje się do funkcji konkretnego zapisu w umowie klienta, a nie do ogólnego sloganu (źródło: TSUE, wyrok C-19/20, 2021).

Ocena możliwości usunięcia części warunku umownego

W sprawie C-19/20 Trybunał zajmował się między innymi pytaniem, czy sąd krajowy może "okroić" nieuczciwy warunek, usuwając z niego tylko nieuczciwy element i pozostawiając resztę w mocy. Odpowiedź zależy od tego, czy pozostała część klauzuli nadal pełni samodzielną funkcję w umowie, czy jej sens wynikał wyłącznie z połączenia z usuwanym fragmentem.

• Analiza funkcji warunku umownego w całej konstrukcji kredytu, nie tylko jego brzmienia językowego.
• Ocena, czy warunek po modyfikacji nadal odzwierciedla pierwotną wolę stron, czy tworzy nową treść umowy.
• Uwzględnienie przepisów prawa krajowego dotyczących dopuszczalności takiej ingerencji sądu w treść umowy.
• Odniesienie do wcześniejszego orzecznictwa TSUE, w tym do sprawy C-260/18, przy ocenie skutków dla całej umowy.

Jakie pytania zadać, by zweryfikować tę wiedzę?

Można poprosić pełnomocnika o krótkie wyjaśnienie, dlaczego C-19/20 nie pozwala na proste "podzielenie" klauzuli przeliczeniowej na część uczciwą i nieuczciwą w Państwa konkretnej umowie. Odpowiedź powinna odnosić się do treści konkretnego zapisu, a nie ograniczać się do stwierdzenia, że "TSUE zakazał dzielenia klauzul" - to uproszczenie pomijające warunki, jakie musi spełnić taka ocena.

Orzeczenie	Data i sygnatura	Czego dotyczy	Pytanie kontrolne do pełnomocnika
TSUE C-260/18	3 października 2019 r., ECLI:EU:C:2019:819	Skutki usunięcia nieuczciwych warunków przeliczeniowych i rola woli konsumenta	Czy umowa może dalej obowiązywać po usunięciu klauzuli kursowej?
TSUE C-19/20	29 kwietnia 2021 r., ECLI:EU:C:2021:341	Możliwość usunięcia tylko części nieuczciwego warunku umownego	Czy podział klauzuli zmienia jej istotę w tej umowie?
SN III CZP 6/21	7 maja 2021 r.	Rozliczenie świadczeń stron po upadku umowy (teoria dwóch kondykcji)	Jak wygląda rozliczenie wzajemne z bankiem po wyroku?

Jakie znaczenie ma uchwała SN III CZP 6/21?

Uchwała III CZP 6/21 przesądza, że roszczenia kredytobiorcy i banku o zwrot świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy mają charakter odrębny, co oznacza, że każda ze stron dochodzi zwrotu niezależnie (tzw. teoria dwóch kondykcji). Dla klienta oznacza to, że sąd zasądza zwrot wpłaconych rat na jego rzecz, a bank musi osobno wystąpić o zwrot wypłaconego kapitału, jeśli chce go odzyskać (źródło: Sąd Najwyższy, uchwała z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21).

Roszczenia kredytobiorcy i możliwa odpowiedź banku

Z mojej praktyki wynika, że klienci często pytają, czy sąd sam "skompensuje" wzajemne świadczenia w jednym wyroku. Przyjęta linia orzecznicza nie działa w ten sposób - konsekwencją odrębności roszczeń jest to, że bank może zgłosić własne żądanie zwrotu kapitału, w tym w formie zarzutu zatrzymania lub potrącenia, co pełnomocnik powinien uwzględnić już na etapie planowania pozwu.

"Roszczenia stron o zwrot świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu, która okazała się nieważna, są od siebie niezależne, a sąd nie stosuje z urzędu tzw. teorii salda przy rozliczeniu stron." - Sąd Najwyższy, uchwała składu siedmiu sędziów z 7 maja 2021 r., III CZP 6/21

Jak uchwała wpływa na strategię pozwu?

Świadomość odrębności roszczeń wpływa na formułowanie żądania głównego oraz na przygotowanie klienta do możliwej reakcji banku w odpowiedzi na pozew. Dobra kancelaria informuje wprost, że po korzystnym wyroku bank może wystąpić z własnym powództwem o zwrot kapitału albo podnieść zarzut zatrzymania w toku procesu, a rozliczenie takich roszczeń zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

• Możliwość zarzutu zatrzymania podnoszonego przez bank do czasu zwrotu wypłaconego kapitału.
• Ryzyko odrębnego powództwa banku o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału, ocenianego w orzecznictwie odmiennie w zależności od sądu.
• Znaczenie terminu przedawnienia roszczeń banku, liczonego zgodnie z aktualną linią orzeczniczą.
• Wpływ rozliczenia na wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej po prawomocnym wyroku.

Czy pełnomocnik analizuje także argumenty i roszczenia banku?

Tak, rzetelna analiza sprawy CHF obejmuje nie tylko roszczenie klienta, lecz również możliwe argumenty i zarzuty procesowe banku, ponieważ bez tego klient nie otrzymuje pełnego obrazu ryzyka sporu. Pomijanie stanowiska strony przeciwnej jest jednym z częstszych sygnałów, że oferta kancelarii koncentruje się na sprzedaży usługi, a nie na przygotowaniu do realnego procesu.

Analiza indywidualnego wzorca umowy - bank, rok, aneksy, wypłata i sposób spłaty

Umowy CHF różnią się między sobą znacząco w zależności od banku, roku zawarcia, waluty wypłaty kredytu i sposobu ustalania kursu przeliczeniowego. Kredyt indeksowany różni się konstrukcyjnie od denominowanego, a aneks przewalutowujący spłatę na franki szwajcarskie zmienia sposób liczenia roszczenia. Pełnomocnik, który nie pyta o te szczegóły na pierwszym spotkaniu, prawdopodobnie opiera analizę na uniwersalnym szablonie, a nie na Państwa dokumentach.

• Bank i data zawarcia umowy - wyznaczają obowiązujący wtedy wzorzec umowny i regulamin.
• Waluta wypłaty kredytu - złote polskie czy franki szwajcarskie, co wpływa na konstrukcję roszczenia.
• Aneksy do umowy - w tym aneksy antyspreadowe z lat 2011-2012, zmieniające sposób ustalania kursu.
• Sposób spłaty rat - w złotych po kursie banku czy bezpośrednio w walucie obcej.
• Zaświadczenie z banku o historii spłat - podstawowy dokument do wyliczenia żądania pozwu.

Jakie zarzuty podnosi bank najczęściej?

Banki w odpowiedziach na pozew podnoszą zwykle zarzut przedawnienia, zarzut braku statusu konsumenta (przy kredytach częściowo związanych z działalnością gospodarczą), zarzut zatrzymania oraz argumentację o braku rażącego naruszenia interesów konsumenta. Dobry pełnomocnik omawia te scenariusze z klientem przed złożeniem pozwu, zamiast przedstawiać proces jako formalność.

Jak ocenić autorstwo pism i udział w rozprawach?

Autorstwo pism i udział w rozprawach ocenia się, pytając wprost, kto - z imienia i nazwiska - będzie odpowiedzialny za strategię procesową, kto podpisze pozew oraz kto stawi się na sali sądowej, ponieważ w części kancelarii pisma przygotowuje inny zespół niż ten, który reprezentuje klienta na rozprawie.

Pełnomocnik prowadzący, substytucja i kontakt z klientem

Substytucja procesowa (zastępstwo innego pełnomocnika z tej samej kancelarii na rozprawie) jest prawnie dopuszczalna i w dużych kancelariach powszechna, ale klient ma prawo wiedzieć, na jakich zasadach działa. Warto ustalić, czy osoba prowadząca sprawę pozostaje głównym punktem kontaktu przez cały proces, czy kontakt zmienia się na poszczególnych etapach.

• Imię i nazwisko radcy prawnego lub adwokata odpowiedzialnego za strategię procesową w umowie.
• Zasady zastępstwa na rozprawach stacjonarnych oraz zdalnych, jeśli sąd dopuszcza taki tryb.
• Sposób i częstotliwość informowania klienta o terminach, pismach i decyzjach procesowych.
• Możliwość bezpośredniego kontaktu z osobą prowadzącą sprawę przed kluczowymi czynnościami, np. przesłuchaniem.

Kto stawia się na sali sądowej?

Przed podpisaniem umowy warto zapytać, czy na rozprawę stawi się osoba znająca sprawę od początku, czy tylko pełnomocnik zastępczy przygotowany "na szybko" z akt. Ma to znaczenie zwłaszcza przy przesłuchaniu kredytobiorcy oraz przy ustnych wnioskach dowodowych, gdzie znajomość szczegółów umowy przekłada się na jakość reprezentacji. Więcej o przygotowaniu do tego etapu można znaleźć w tekście o przygotowaniu do przesłuchania kredytobiorcy.

Jak zweryfikować model wynagrodzenia i odpowiedzialność za sprawę?

Model wynagrodzenia weryfikuje się, żądając pełnej tabeli kosztów obejmującej analizę wstępną, opłatę sądową od pozwu (co do zasady 1000 zł w sprawach konsumenckich dotyczących kredytów frankowych), wniosek o zabezpieczenie, prowadzenie rozpraw, ewentualną apelację oraz success fee, wraz z jasnym wskazaniem, na jakim etapie każda kwota jest płatna.

Opłata wstępna, success fee, apelacja i rozliczenie

Modele wynagrodzenia w sprawach CHF różnią się między kancelariami - część pobiera niższą opłatę wstępną i wyższy success fee liczony od zasądzonej kwoty lub od korzyści z unieważnienia umowy, inne stosują stałe honorarium bez udziału w wyniku sprawy. Żaden z modeli nie jest sam w sobie dowodem jakości - liczy się przejrzystość i zgodność z faktycznym zakresem usługi.

• Opłata za analizę umowy i przygotowanie pozwu - jednorazowa lub rozłożona na raty.
• Opłata sądowa od pozwu - stała kwota w sprawach konsumenckich tego typu, płatna przy wnoszeniu pozwu.
• Success fee - podstawa naliczenia (od zasądzonej kwoty, od korzyści z umorzenia rat) i moment płatności.
• Koszty apelacji - czy są wliczone w pierwotne wynagrodzenie, czy rozliczane osobno w razie zaskarżenia wyroku.
• Koszty czynności po wyroku - w tym pomoc przy wykreśleniu hipoteki z księgi wieczystej.

Ile kosztuje pełna obsługa sprawy frankowej?

Całkowity koszt zależy od modelu wynagrodzenia, etapu na którym sprawa się kończy (ugoda, wyrok pierwszej instancji, apelacja) oraz od tego, czy sąd zasądzi zwrot kosztów procesu od banku. Zamiast pytać ogólnie "ile to kosztuje", warto poprosić o symulację dla najbardziej prawdopodobnego i najbardziej niekorzystnego scenariusza - w tym z uwzględnieniem apelacji banku. Szczegółowe zestawienie pozycji kosztowych opisujemy w artykule o kosztach procesu frankowego.

Jakie pytania zadać przed podpisaniem umowy z kancelarią?

Przed podpisaniem umowy warto zadać zestaw konkretnych pytań o strategię procesową, ryzyka, koszty i sposób komunikacji, ponieważ pojedyncza rozmowa telefoniczna rzadko wystarcza do oceny, czy kancelaria rzeczywiście dopasowuje analizę do Państwa umowy, czy powiela uniwersalny scenariusz.

Lista pytań kontrolnych

Poniższa lista nie zastępuje indywidualnej rozmowy, ale porządkuje najważniejsze wątki, które warto poruszyć przed podjęciem decyzji o wyborze pełnomocnika.

1. Jakie jest żądanie główne i żądanie ewentualne w mojej sprawie i dlaczego taka kolejność?
2. Czy zostanie złożony wniosek o zabezpieczenie roszczenia z wstrzymaniem obowiązku spłaty rat?
3. Jakie dowody, poza umową i zaświadczeniem z banku, będą potrzebne w moim przypadku?
4. Jaki jest realistyczny scenariusz apelacji banku i kto ją poprowadzi z ramienia kancelarii?
5. Jak i jak często będę informowany o terminach, pismach i ewentualnych propozycjach ugodowych banku?
6. Jaka jest pełna tabela kosztów, łącznie z czynnościami po wyroku i wykreśleniem hipoteki?

Gdzie sprawdzić uprawnienia pełnomocnika?

Status radcy prawnego można zweryfikować w wyszukiwarce prowadzonej przez Krajową Izbę Radców Prawnych (kirp.pl), a status adwokata - w oficjalnym rejestrze Naczelnej Rady Adwokackiej (rejestradwokatow.pl). Warto to zrobić przed podpisaniem umowy, zwłaszcza gdy sprawę ma prowadzić osoba inna niż ta, z którą odbyła się pierwsza rozmowa. Ten artykuł nie tworzy rankingu kancelarii ani nie wskazuje konkretnego pełnomocnika - służy wyłącznie jako lista kryteriów do własnej weryfikacji, którą warto zestawić z tekstem o komunikacji z kancelarią podczas procesu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy kancelaria może zagwarantować wygraną w sprawie CHF?

Nie powinna przedstawiać wyniku jako pewnego. Ocena zależy od treści umowy, statusu konsumenta, dostępnych dowodów, zarzutów banku i stanowiska konkretnego sądu. Rzetelny pełnomocnik omawia różne scenariusze oraz związane z nimi ryzyka, zamiast składać jednoznaczne obietnice.

Czy znajomość C-260/18 wystarcza do prowadzenia sprawy?

Nie. Orzeczenie jest ważnym elementem wykładni, ale prowadzenie sprawy wymaga też znajomości późniejszego orzecznictwa TSUE i Sądu Najwyższego, w tym C-19/20 i III CZP 6/21, a także praktyki dowodowej sądów okręgowych. Konieczna jest ponadto analiza konkretnego wzorca umowy klienta.

Jak sprawdzić uprawnienia pełnomocnika?

Radcę prawnego można zweryfikować w wyszukiwarce Krajowej Izby Radców Prawnych, a adwokata - w rejestrze Naczelnej Rady Adwokackiej. Warto też ustalić, kto faktycznie będzie prowadził sprawę, podpisywał pisma procesowe i reprezentował klienta na rozprawach.

Czy success fee świadczy o jakości kancelarii?

Nie. Success fee jest jedynie elementem modelu wynagrodzenia, a nie miarą kompetencji. Należy sprawdzić podstawę jego obliczenia, moment płatności, konsekwencje podatkowe oraz relację do kosztów procesu, które sąd może zasądzić od strony przeciwnej.

Czy pełnomocnik powinien omawiać roszczenia banku?

Tak, ponieważ klient potrzebuje pełnej oceny ryzyka sporu, nie tylko opisu własnego roszczenia. Zakres i skuteczność ewentualnych roszczeń lub zarzutów banku - na przykład zarzutu zatrzymania - zależą jednak od aktualnego stanu prawnego i okoliczności konkretnej sprawy.

Ile kosztuje złożenie pozwu przeciwko bankowi w sprawie CHF?

Opłata sądowa od pozwu w sprawach konsumenckich dotyczących kredytów powiązanych z walutą obcą wynosi co do zasady 1000 zł, niezależnie od wartości przedmiotu sporu. Do tego dochodzą koszty obsługi prawnej, których wysokość zależy od wybranego modelu wynagrodzenia kancelarii - warto poprosić o pełną tabelę kosztów przed podpisaniem umowy.

Czy jeden wygrany wyrok innego klienta gwarantuje podobny wynik w mojej sprawie?

Nie, ponieważ każda umowa kredytu CHF ma inny wzorzec, inny bank i inną historię aneksów, a sąd ocenia sprawę na podstawie konkretnych dowodów i okoliczności. Wcześniejszy korzystny wyrok w podobnej sprawie może być argumentem wspierającym, ale nie przesądza automatycznie o wyniku kolejnego postępowania.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Ocena konkretnej umowy, dobór strategii procesowej oraz szacowanie ryzyk wymagają analizy dokumentów danej sprawy - zachęcamy do konsultacji z radcą prawnym lub adwokatem specjalizującym się w sporach frankowych.

Źródła i literatura

1. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrok z 3 października 2019 r., sprawa C-260/18, ECLI:EU:C:2019:819.
2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrok z 29 kwietnia 2021 r., sprawa C-19/20, ECLI:EU:C:2021:341.
3. Sąd Najwyższy - uchwała składu siedmiu sędziów z 7 maja 2021 r., sygn. III CZP 6/21.
4. Krajowa Izba Radców Prawnych - wyszukiwarka radców prawnych i zasady wykonywania zawodu.
5. Naczelna Rada Adwokacka - oficjalny rejestr adwokatów.