Czy sąd może odmówić zatwierdzenia ugody frankowej zawartej przed mediatorem?

Sąd bada ugodę frankową, zanim nada jej moc prawną

Tak, sąd może odmówić zatwierdzenia ugody frankowej zawartej przed mediatorem - i robi to zawsze wtedy, gdy stwierdzi jedną z przesłanek wymienionych w art. 18314 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego (źródło: ISAP, Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296, tekst jednolity). Podpisanie dokumentu na sali mediacyjnej to dopiero połowa drogi - dopiero postanowienie sądu albo nadanie klauzuli wykonalności przekształca porozumienie stron w ugodę mającą moc ugody sądowej. Z mojej praktyki wynika, że kredytobiorcy CHF często traktują podpis mediatora jako formalność zamykającą sprawę, a to błąd, który potrafi się mścić miesiącami.

Podstawa kontroli: art. 18314 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego

Przepis ten nakazuje sądowi odmówić zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem albo nadania jej klauzuli wykonalności, jeżeli ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego, zmierza do obejścia prawa, jest niezrozumiała lub zawiera sprzeczności. Kontrola nie jest fakultatywna - sąd musi ją przeprowadzić z urzędu, niezależnie od tego, czy strony o to wnoszą.

"Sąd odmawia nadania klauzuli wykonalności albo zatwierdzenia ugody zawartej przed mediatorem, w całości lub części, jeżeli ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa, a także gdy jest niezrozumiała lub zawiera sprzeczności." - podstawa ustawowa, Kodeks postępowania cywilnego, art. 18314 § 3, ISAP (1964, tekst jednolity)

Kontrola ugody a ponowne rozpoznawanie całego sporu z bankiem

Sąd zatwierdzający ugodę nie prowadzi od nowa procesu przeciwko bankowi. Nie ocenia więc, czy klauzule indeksacyjne w umowie CHF były niedozwolone, ani czy roszczenie o zwrot nadpłat byłoby zasadne w wariancie procesowym - to rola sądu rozpoznającego pozew, a nie sądu zatwierdzającego ugodę. Kontrola jest węższa i skupia się wyłącznie na przesłankach z art. 18314 § 3 KPC.

• Zakres kontroli - wyłącznie ustawowe przesłanki odmowy, a nie merytoryczna ocena, kto ma rację w sporze o kredyt CHF.
• Charakter postępowania - sąd działa na wniosek strony, nie z urzędu inicjuje badanie umowy kredytowej.
• Rola mediatora - mediator jedynie pomaga stronom wypracować porozumienie, nie gwarantuje jego zatwierdzenia (źródło: UOKiK, pytania i odpowiedzi o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich, 2026).
• Skutek zatwierdzenia - ugoda uzyskuje moc ugody zawartej przed sądem dopiero po pozytywnym postanowieniu.

Jakie są ustawowe przyczyny odmowy zatwierdzenia ugody mediacyjnej?

Ustawa wymienia cztery odrębne przesłanki odmowy: sprzeczność z prawem, sprzeczność z zasadami współżycia społecznego, zmierzanie do obejścia prawa oraz niezrozumiałość lub wewnętrzne sprzeczności ugody (art. 18314 § 3 KPC). Każda z nich działa samodzielnie - wystarczy stwierdzenie jednej, by sąd odmówił zatwierdzenia całości lub części dokumentu. W sprawach frankowych praktyczne znaczenie mają zwłaszcza dwie ostatnie kategorie, bo ugody bankowe bywają redagowane w sposób techniczny, trudny do zweryfikowania przez konsumenta bez pomocy prawnej.

Sprzeczność ugody z prawem i zasadami współżycia społecznego

Sprzeczność z prawem oznacza, że postanowienia ugody naruszają bezwzględnie obowiązujące przepisy - na przykład próbę narzucenia kredytobiorcy obowiązku, którego przepisy nie przewidują, albo pominięcie ochrony konsumenckiej wynikającej z dyrektywy 93/13/EWG. Sprzeczność z zasadami współżycia społecznego to kategoria bardziej ocenna - obejmuje sytuacje rażącej nierównowagi stron, gdy jedna z nich wykorzystuje swoją przewagę informacyjną lub negocjacyjną.

• Rozbieżne kwoty rozliczenia - inna suma w treści ugody niż w załączonym wyliczeniu banku może budzić wątpliwość co do rzeczywistej woli stron.
• Niespójne terminy płatności - ugoda wskazująca dwa różne terminy wykonania tego samego obowiązku utrudnia jej wykonanie.
• Niejasny zakres zrzeczenia się roszczeń - sformułowanie obejmujące "wszelkie roszczenia" bez wskazania, jakiej umowy i jakiego okresu dotyczy.
• Niewykonalny obowiązek - zapis nakładający na stronę czynność niemożliwą do wykonania w praktyce, na przykład złożenie dokumentu nieistniejącego w obiegu bankowym.

Zmierzanie do obejścia prawa oraz niezrozumiała lub sprzeczna treść

Ugoda zmierzająca do obejścia prawa to taka, która formalnie spełnia wymogi ustawowe, ale w rzeczywistości ma wywołać skutek, którego prawo nie dopuszcza wprost. Niezrozumiałość i wewnętrzna sprzeczność to z kolei wady redakcyjne - sąd nie jest w stanie ustalić, jaką treść strony rzeczywiście uzgodniły, gdy różne fragmenty dokumentu się wykluczają.

• Sprzeczne zapisy o skutkach hipoteki - jeden paragraf mówi o wygaśnięciu zabezpieczenia, inny odsyła do odrębnego wniosku banku.
• Niejasne odesłania do załączników - ugoda powołuje się na harmonogram, którego strony nie otrzymały lub który nie został podpisany.
• Z praktyki procesowej: szczególnej kontroli wymagają zapisy łączące rozliczenie salda, zwolnienie zabezpieczeń, zrzeczenie roszczeń i dyspozycje dotyczące hipoteki - to miejsca, gdzie najczęściej dochodzi do niespójności.

Nie należy traktować tego katalogu jako listy błędów, które wystarczy mechanicznie usunąć, by mieć pewność zatwierdzenia. Ocena zawsze dotyczy całości dokumentu i konkretnych okoliczności jego zawarcia, dlatego dwie pozornie podobne ugody mogą zostać rozstrzygnięte różnie.

Jak wygląda ochrona konsumenta przy ugodzie dotyczącej kredytu CHF?

Ochrona konsumenta w ugodzie frankowej polega na tym, że rezygnacja z powoływania się na skutki nieuczciwego warunku umownego musi wynikać ze świadomej i swobodnej zgody kredytobiorcy, a nie z samego faktu złożenia podpisu. Tak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 9 lipca 2020 r. w sprawie C-452/18, Ibercaja Banco (źródło: CURIA, ECLI:EU:C:2020:536). To nie znaczy, że każda ugoda zawierająca zrzeczenie się roszczeń jest automatycznie nieważna - znaczy, że sąd i strony muszą zwracać uwagę na sposób, w jaki konsumentowi przedstawiono skutki podpisywanego dokumentu.

Świadoma i swobodna zgoda kredytobiorcy na warunki ugody

Trybunał wskazał, że warunek ugodowy odnoszący się do wcześniejszego potencjalnie nieuczciwego postanowienia nie jest automatycznie wyłączony spod kontroli tylko dlatego, że strony zawarły porozumienie. Liczy się to, czy konsument w momencie podpisu rozumiał, z czego rezygnuje i jakie są tego konsekwencje ekonomiczne.

"Rezygnacja konsumenta z powoływania się na nieuczciwy charakter warunku umownego, dokonana w drodze ugody, jest skuteczna tylko wtedy, gdy wynika z dobrowolnej i świadomej zgody" - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 9 lipca 2020 r., sprawa C-452/18, Ibercaja Banco (2020)

Zrzeczenie się roszczeń wobec banku i przejrzystość rozliczenia

Postanowienie ugody, w którym kredytobiorca zrzeka się dalszych roszczeń wobec banku, wymaga szczególnie starannej analizy - nie dlatego, że jest z góry wadliwe, lecz dlatego, że jego skuteczność zależy od tego, czy konsument otrzymał zrozumiały mechanizm rozliczenia. Podobne zagadnienia ochrony konsumenckiej w kontekście kredytów CHF poruszał TSUE w głośnej sprawie C-260/18, Dziubak, z 3 października 2019 r. (źródło: CURIA, ECLI:EU:C:2019:819), choć dotyczyła ona innego etapu sporu - skutków usunięcia klauzul niedozwolonych z umowy, a nie samej ugody mediacyjnej.

• Saldo po ugodzie - konsument powinien znać dokładną kwotę pozostającą do spłaty albo do zwrotu po zawarciu porozumienia.
• Koszty finansowania - jeśli ugoda przewiduje dalsze raty, dokument powinien wskazywać ich wysokość i oprocentowanie w sposób niebudzący wątpliwości.
• Zakres zamykanych roszczeń - jasne określenie, czy zrzeczenie dotyczy tylko roszczeń związanych z klauzulami indeksacyjnymi, czy szerszego katalogu żądań.
• Porównanie z wariantem procesowym - ekonomiczny skutek ugody warto zestawić z sytuacją przy dalszym wykonywaniu umowy i kontynuowaniu procesu, bez przesądzania, który wariant się opłaca, bo to zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

Znaczenie przejrzystego przedstawienia skutków ekonomicznych

W sprawach, które prowadziłem, powtarzającym się problemem bywa brak prostego zestawienia "przed i po" - bank przedstawia projekt ugody z odesłaniami do wewnętrznych symulacji, bez czytelnego podsumowania łącznej kwoty korzyści lub kosztu dla kredytobiorcy. Indywidualnej analizy wymagają też konsekwencje podatkowe, hipoteczne i wzajemne rozliczenia, ponieważ mogą zależeć od treści konkretnych dokumentów i aktualnych przepisów obowiązujących w dacie zawarcia ugody.

Czy sąd może odmówić zatwierdzenia tylko części ugody frankowej?

Tak, art. 18314 § 3 KPC wprost przewiduje odmowę zatwierdzenia w całości albo w części. Oznacza to, że wadliwy zapis - na przykład niejasne postanowienie o zrzeczeniu się roszczeń - może zostać wyłączony, a pozostała treść ugody zatwierdzona, jeśli da się ją oddzielić bez zmiany sensu całego porozumienia.

Kiedy wadliwe postanowienie można oddzielić od pozostałej treści?

Możliwość częściowego zatwierdzenia zależy od konstrukcji dokumentu. Jeśli zapisy są ze sobą powiązane - na przykład wysokość rozliczenia zależy od skuteczności zrzeczenia się roszczeń - oddzielenie jednego postanowienia może być niemożliwe bez naruszenia całej logiki porozumienia.

• Ugody modułowe - dokumenty podzielone na wyraźne, niezależne części (rozliczenie salda, harmonogram, kwestia hipoteki) łatwiej poddają się częściowej korekcie.
• Ugody zintegrowane - jeden zapis warunkujący inny, na przykład zrzeczenie się roszczeń w zamian za konkretną kwotę umorzenia, zwykle wymaga oceny łącznej.
• Rola sądu - to sąd, a nie strony, ocenia w postanowieniu, czy podział jest możliwy, biorąc pod uwagę całokształt dokumentu.

Nie warto zakładać z góry, że usunięcie jednego zapisu automatycznie ratuje resztę ugody - ocena zależy od tego, jak głęboko wadliwe postanowienie jest wplecione w mechanizm rozliczenia.

Jak przebiega postępowanie o zatwierdzenie ugody mediacyjnej?

Postępowanie zaczyna się od wniosku strony, do którego dołącza się protokół mediacji zawierający ugodę albo podpisany załącznik z jej treścią, a sąd - zgodnie z art. 18313 KPC - rozpoznaje sprawę według właściwości ustalonej dla mediacji umownej albo mediacji, do której skierował sąd rozpoznający spór. Rozstrzygnięcie zapada w formie postanowienia albo przez nadanie klauzuli wykonalności, w zależności od tego, czy ugoda podlega wykonaniu w drodze egzekucji.

Jakie dokumenty należy przekazać sądowi?

Zakres dokumentów zależy od trybu mediacji, treści ugody i ewentualnego wezwania sądu do uzupełnienia braków - nie ma jednej sztywnej listy obowiązującej w każdej sprawie. Warto jednak przygotować się na to, że sąd może zażądać poniższych elementów, zwłaszcza gdy sprawa dotyczy kredytu powiązanego z CHF i wielu współkredytobiorców.

1. Wniosek strony o zatwierdzenie ugody - określa, czy strona wnosi o postanowienie, czy o nadanie klauzuli wykonalności.
2. Protokół z mediacji - dokument sporządzony przez mediatora, potwierdzający przebieg i wynik postępowania.
3. Podpisana ugoda lub jej załącznik - treść porozumienia w formie umożliwiającej jednoznaczną identyfikację obowiązków stron.
4. Pełnomocnictwa - jeśli strony działały przez pełnomocników, sąd sprawdza zakres umocowania do zawarcia ugody.
5. Aktualne wyliczenie banku i harmonogram - dokumenty pozwalające zweryfikować zgodność kwot wskazanych w ugodzie z rzeczywistym stanem zadłużenia.
6. Dokumenty dotyczące zabezpieczeń hipotecznych - istotne, gdy ugoda przewiduje zwolnienie lub zmianę zabezpieczenia.
7. Zgody współkredytobiorców - konieczne, jeśli kredyt zaciągnęło kilka osób, a nie wszystkie uczestniczyły w mediacji.

Ustawa posługuje się określeniem "niezwłocznie" w odniesieniu do terminu rozpoznania wniosku (art. 18314 § 1 KPC), ale nie wskazuje jednej liczby dni. Rzeczywisty czas oczekiwania zależy od obciążenia danego wydziału, kompletności dokumentów i tego, czy sąd ma wątpliwości wymagające wyjaśnienia treści ugody - dlatego nie da się podać gwarantowanego terminu.

Jakie skutki wywołuje odmowa zatwierdzenia ugody frankowej?

Odmowa zatwierdzenia oznacza, że ugoda nie uzyskuje w odmówionym zakresie mocy ugody zawartej przed sądem, a bez nadania klauzuli wykonalności nie staje się w tym zakresie tytułem wykonawczym (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 18314). To skutek czysto procesowy - nie oznacza on automatycznie, że każde postanowienie podpisanego dokumentu traci znaczenie jako oświadczenie woli stron.

Brak mocy ugody sądowej i brak tytułu wykonawczego

Praktyczna konsekwencja jest taka, że wierzyciel nie może na podstawie odrzuconej ugody prowadzić egzekucji, a strona, która liczyła na zakończenie sporu, zostaje w punkcie wyjścia w zakresie objętym odmową. Zgodnie z materiałem orzeczniczym opublikowanym w bazie SAOS (sygn. II Ca 1343/21, 2022) prawomocna odmowa zatwierdzenia oznacza brak mocy ugody sądowej, lecz nie musi automatycznie pozbawiać każdego postanowienia porozumienia znaczenia cywilnoprawnego - ocena tego wymaga odrębnej analizy treści dokumentu i przyczyny odmowy.

Czy po odmowie można nadal prowadzić sprawę przeciwko bankowi?

To zależy od etapu, na którym doszło do mediacji. Jeśli postępowanie sądowe przeciwko bankowi nie zostało prawomocnie zakończone ani umorzone, kontynuowanie sporu może być możliwe - ale wymaga sprawdzenia, jakie oświadczenia procesowe strony złożyły w toku mediacji i czy nie wpłynęły one na bieg terminów. W sprawach, które prowadziłem, zdarzało się, że strony przygotowywały cofnięcie pozwu warunkowo, dopiero na wypadek zatwierdzenia ugody - taka ostrożność ułatwia powrót do procesu, gdyby sąd odmówił.

• Postępowanie niezakończone - możliwość kontynuacji sporu, jeśli nie doszło do prawomocnego umorzenia.
• Postępowanie zawieszone na czas mediacji - zwykle podlega podjęciu po odmowie, ale terminy i tryb wymagają weryfikacji w konkretnej sprawie.
• Zaskarżenie postanowienia - możliwość i tryb wniesienia zażalenia należy sprawdzić według aktualnego brzmienia KPC oraz charakteru wydanego rozstrzygnięcia, ponieważ przepisy i praktyka sądów bywają zmieniane.

Nie należy zakładać, że poprawiona wersja ugody zostanie zatwierdzona automatycznie, ani że powrót do procesu przeciwko bankowi zakończy się określonym wynikiem - to zależy od dowodów, treści umowy kredytowej i aktualnej linii orzeczniczej w danym sądzie.

Jak ograniczyć ryzyko odmowy zatwierdzenia ugody z bankiem?

Ryzyko odmowy można ograniczyć przez staranną weryfikację treści ugody jeszcze przed jej podpisaniem, korzystając z checklisty obejmującej strony umowy, kwoty, terminy i zakres zrzeczenia się roszczeń. To etap, na którym błędy kosztują najmniej - poprawienie zapisu przed podpisem jest prostsze niż korygowanie odrzuconej ugody miesiące później.

Co sprawdzić przed podpisaniem ugody frankowej?

Poniższa lista nie zastępuje indywidualnej analizy prawnej, ale porządkuje elementy, które w mojej praktyce najczęściej bywają źródłem problemów przy zatwierdzaniu.

• Strony i numery umów - ugoda powinna precyzyjnie wskazywać numer umowy kredytowej i dane obu stron, bez odesłań do "umowy kredytu" bez identyfikacji.
• Kwoty i waluty rozliczenia - każda kwota powinna mieć jednoznacznie wskazaną walutę oraz sposób przeliczenia, jeśli dotyczy CHF.
• Dzień rozliczenia i wysokość salda - data, na którą ustalono saldo, powinna być spójna w całym dokumencie.
• Terminy płatności i odsetki - harmonogram powinien być załączony i zgodny z treścią głównego tekstu ugody.
• Zakres zrzeczenia się roszczeń - precyzyjne wskazanie, jakich roszczeń i z jakiego okresu dotyczy zrzeczenie.
• Zamknięcie rachunku technicznego i zgoda na wykreślenie hipoteki - dokument powinien wprost regulować los zabezpieczenia, patrz wykreślenie hipoteki po ugodzie frankowej.
• Los trwającego postępowania - ugoda powinna wskazywać, czy przewiduje cofnięcie pozwu, umorzenie kosztów procesu i zwolnienie zabezpieczenia wstrzymującego spłatę rat.

Jakie dokumenty warto zachować po mediacji?

Nie należy oceniać pojedynczego paragrafu ugody w oderwaniu od całego mechanizmu rozliczenia i aktualnych danych z banku - dlatego warto zachować komplet materiałów z procesu negocjacji, nawet jeśli ostatecznie ugoda zostanie zatwierdzona bez zastrzeżeń.

• Projekt ugody z naniesionymi poprawkami - pozwala odtworzyć, jak zmieniała się treść w toku negocjacji.
• Symulacje rozliczenia - dokumenty przedstawiające warianty finansowe, przydatne przy ewentualnym sporze o interpretację ugody.
• Korespondencja z bankiem - e-maile i pisma mogą potwierdzać, jakie informacje przekazano kredytobiorcy przed podpisem.
• Protokół z mediacji i dokumenty przedstawione podczas spotkań - stanowią podstawę wniosku o zatwierdzenie i mogą być potrzebne przy zaskarżeniu postanowienia.

Więcej o samym mechanizmie porozumienia z bankiem znajdziesz w tekście o tym, jak wygląda ugoda frankowa z bankiem, a osoby przygotowujące się do etapu poprzedzającego mediację mogą sprawdzić, jakie dokumenty potrzebne do pozwu frankowego warto mieć zebrane wcześniej. Kwestie proceduralne związane z zakończeniem sporu opisuje artykuł o tym, jak wygląda cofnięcie pozwu po zawarciu ugody, a końcowy etap rozliczeń finansowych - materiał o tym, jak przebiega rozliczenie z bankiem po zakończeniu sporu.

Najczęściej zadawane pytania

Czy sąd zawsze zatwierdzi ugodę frankową podpisaną przed mediatorem?

Nie. Na podstawie art. 18314 § 3 KPC sąd odmawia zatwierdzenia albo nadania klauzuli wykonalności, jeżeli zachodzi jedna z ustawowych przesłanek, na przykład sprzeczność z prawem, niezrozumiałość lub wewnętrzna sprzeczność ugody. Ocena zależy od konkretnej treści dokumentu i okoliczności sprawy, więc nie da się jej przesądzić z góry.

Czy odmowa może dotyczyć tylko części ugody?

Tak, art. 18314 § 3 KPC przewiduje odmowę w całości albo w części. Możliwość pozostawienia pozostałych postanowień zależy jednak między innymi od tego, czy wadliwy zapis można oddzielić bez zmiany sensu całego porozumienia - w praktyce zależy to od struktury konkretnej ugody.

Czy niekorzystna ugoda z bankiem jest automatycznie sprzeczna z prawem?

Nie można przyjąć takiej automatycznej reguły. Ugoda z natury opiera się na wzajemnych ustępstwach, więc sama niekorzystna dla jednej strony kalkulacja ekonomiczna nie przesądza wady prawnej. Sąd ocenia ustawowe przesłanki odmowy oraz, w relacji konsumenckiej, znaczenie przejrzystości i świadomej zgody w okolicznościach konkretnej sprawy.

Czy konsument może w ugodzie zrzec się dalszych roszczeń wobec banku?

Takie postanowienie wymaga szczególnie starannej analizy. Z orzecznictwa TSUE, w tym sprawy C-452/18, wynika znaczenie dobrowolnej i świadomej zgody konsumenta, ale skuteczność konkretnego zrzeczenia zależy od treści ugody i informacji przekazanych przed jej podpisaniem.

Co dzieje się po odmowie zatwierdzenia ugody mediacyjnej?

Ugoda nie uzyskuje w odmówionym zakresie mocy ugody zawartej przed sądem, a bez klauzuli wykonalności nie jest w tym zakresie tytułem wykonawczym. Nie przesądza to automatycznie wszystkich skutków cywilnoprawnych podpisanego dokumentu, które trzeba ocenić odrębnie, biorąc pod uwagę przyczynę odmowy.

Czy po odmowie można dalej prowadzić proces frankowy?

Może to być możliwe, zwłaszcza gdy postępowanie nie zostało prawomocnie zakończone, ale zależy od etapu sprawy, treści ugody i wydanych postanowień. Przed podjęciem czynności należy sprawdzić również terminy procesowe i skutki złożonych wcześniej oświadczeń, na przykład warunkowego cofnięcia pozwu.

Ile czasu ma sąd na zatwierdzenie ugody?

Art. 18314 § 1 KPC nakazuje przeprowadzić postępowanie niezwłocznie, lecz nie wskazuje jednego terminu wyrażonego w dniach. Rzeczywisty czas zależy między innymi od obciążenia sądu, kompletności dokumentów i potrzeby wyjaśnienia treści ugody, dlatego lepiej nie planować dalszych kroków wokół sztywnej daty.

Czy przed podpisaniem ugody frankowej potrzebna jest konsultacja z prawnikiem?

Przepisy nie ustanawiają ogólnego obowiązku korzystania z pełnomocnika, ale ugoda może definitywnie regulować wysokie roszczenia, hipotekę i trwający proces. Indywidualna konsultacja z radcą prawnym lub adwokatem pozwala ocenić dokument w odniesieniu do konkretnej umowy i rozliczeń, zanim podpis stanie się nieodwracalny.

Źródła i literatura

1. Kancelaria Sejmu / ISAP: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, art. 18312-18315 (tekst jednolity, do zweryfikowania w aktualnej wersji przed publikacją) - ISAP.
2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej: wyrok z 9 lipca 2020 r., sprawa C-452/18, Ibercaja Banco, ECLI:EU:C:2020:536 - CURIA.
3. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej: wyrok z 3 października 2019 r., sprawa C-260/18, Dziubak, ECLI:EU:C:2019:819 - CURIA.
4. Rzecznik Finansowy: Spór frankowy - droga sądowa i mediacyjna (2024) - Rzecznik Finansowy.
5. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów: pytania i odpowiedzi o pozasądowym rozwiązywaniu sporów konsumenckich - UOKiK.
6. SAOS - Systemu Analizy Orzeczeń Sądowych: orzeczenie II Ca 1343/21 (2022) - materiał orzeczniczy wymagający weryfikacji faktograficznej przed cytowaniem szczegółów - SAOS.

Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani rekomendacji co do konkretnego postępowania. Skutki zawarcia lub odmowy zatwierdzenia ugody frankowej zależą od treści dokumentu i okoliczności danej sprawy. Przed podpisaniem ugody lub złożeniem wniosku o jej zatwierdzenie warto skonsultować projekt dokumentu z radcą prawnym lub adwokatem specjalizującym się w sporach konsumenckich z bankami.