Czy kopia umowy kredytu wystarczy do pozwu frankowego, czy potrzebny jest oryginał?

Table of Contents

Czy pozew frankowy można przygotować na podstawie kopii umowy?

Tak, w większości przypadków czytelna i kompletna kopia umowy kredytu wystarczy, żeby rozpocząć analizę sprawy i przygotować projekt pozwu przeciwko bankowi. Nie oznacza to jednak, że oryginał traci znaczenie na każdym etapie postępowania - na zasadach określonych w art. 129 Kodeksu postępowania cywilnego sąd lub strona przeciwna mogą zażądać jego przedstawienia, jeżeli uzasadniają to okoliczności konkretnej sprawy (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 129, 1964, tekst aktualny przed publikacją).

W mojej praktyce częściej niż brak papierowego egzemplarza umowy pojawia się inny problem: kredytobiorca ma umowę, ale bez regulaminu, bez aneksów albo z brakującymi stronami tabeli kursowej. Sąd nie ocenia dokumentu wyłącznie przez pryzmat tego, czy to skan, kserokopia czy oryginał - ocenia, czy materiał dowodowy jako całość pozwala ustalić treść stosunku prawnego między kredytobiorcą a bankiem. Dlatego zanim ktoś zacznie martwić się brakiem oryginału, warto sprawdzić, czy posiadana kopia jest w ogóle kompletna.

Dlaczego brak oryginału nie oznacza braku możliwości wniesienia pozwu?

Dlatego, że polska procedura cywilna nie wymaga fizycznego oryginału jako jedynego dopuszczalnego dowodu na etapie wnoszenia pozwu - do pisma procesowego dołącza się odpisy dokumentów, a kwestia oryginału aktualizuje się dopiero wtedy, gdy pojawi się spór co do jego treści, autentyczności lub kompletności. Pojęcie dokumentu w prawie cywilnym nie ogranicza się zresztą do papieru z własnoręcznym podpisem (źródło: Kodeks cywilny, art. 77(3), 1964). To ważne rozróżnienie, bo wielu kredytobiorców rezygnuje z dalszych kroków tylko dlatego, że zgubili teczkę z dokumentami sprzed kilkunastu lat.

  • Kompletność - kopia obejmująca wszystkie strony umowy, regulamin, aneksy i załączniki ma większą wartość niż sam "oryginalny" dokument bez części stron.
  • Czytelność - nieostry skan tabeli kursowej czy numeru rachunku bankowego utrudnia analizę bardziej niż fakt, że to nie jest papierowy oryginał.
  • Spójność - numer umowy, daty i dane stron muszą się zgadzać między umową a aneksami, inaczej pojawiają się pytania po stronie sądu lub banku.
  • Źródło pochodzenia - kopia otrzymana bezpośrednio z banku ma zwykle inną wagę niż prywatny skan wykonany wiele lat temu w niepewnych warunkach.

Kiedy sama kopia może nie wystarczyć?

Kopia przestaje wystarczać przede wszystkim wtedy, gdy bank w odpowiedzi na pozew zakwestionuje jej treść, zarzuci brakujące strony albo zasugeruje, że przedstawiony dokument różni się od egzemplarza znajdującego się w jego aktach. W takich sytuacjach ciężar dalszego wyjaśnienia sprawy przesuwa się na etap postępowania dowodowego, o czym więcej piszemy w dalszej części artykułu przy okazji art. 129 KPC. Nie da się z góry przesądzić, czy w konkretnej sprawie do tego dojdzie - zależy to od materiału dowodowego, stanowiska banku i oceny sądu.

Jaką rolę pełni umowa kredytu w sprawie przeciwko bankowi?

Umowa kredytu indeksowanego lub denominowanego do CHF pełni rolę podstawowego dokumentu źródłowego, na podstawie którego formułuje się twierdzenia pozwu i żądania - główne oraz ewentualne. To z jej treści, a nie z samych zeznań kredytobiorcy, wynika konstrukcja mechanizmu przeliczeniowego, zapisy o oprocentowaniu i odesłania do regulaminu czy tabel kursowych banku. Bez tego dokumentu trudno w ogóle mówić o sformułowaniu żądań pozwu w sposób odpowiadający konkretnej umowie.

Z obserwacji wynika, że kredytobiorcy często traktują umowę jako jeden plik, tymczasem w praktyce to zestaw kilku odrębnych dokumentów: samej umowy, regulaminu (czasem w kilku wersjach obowiązujących w różnych okresach), harmonogramu spłat, ewentualnych aneksów i oświadczeń o ryzyku walutowym. Każdy z tych elementów może mieć znaczenie dla jak przygotować pozew przeciwko bankowi zgodny z faktycznym stanem sprawy.

Które postanowienia umowy i załączników mają znaczenie dla żądań pozwu?

Największe znaczenie mają zwykle postanowienia dotyczące mechanizmu przeliczania kwoty kredytu i rat według kursu z tabeli banku, zapisy o sposobie ustalania oprocentowania oraz odesłania do regulaminu, który bywa zmieniany w trakcie trwania umowy.

  • Klauzule przeliczeniowe - zapisy wskazujące, według jakiego kursu i w jaki sposób bank przelicza kwotę kredytu oraz raty.
  • Regulamin kredytu - dokument uzupełniający umowę, często decydujący o szczegółach mechanizmu, który w samej umowie jest opisany ogólnie.
  • Aneksy - zwłaszcza te dotyczące zmiany waluty spłaty, np. wprowadzające możliwość spłaty bezpośrednio w CHF.
  • Oświadczenia o ryzyku walutowym - podpisywane odrębnie od umowy, istotne dla oceny, jak bank informował kredytobiorcę o ryzyku.
  • Numer umowy, data i podpisy stron - elementy formalne potwierdzające, że przedłożony dokument dotyczy konkretnego stosunku prawnego.

Czy sama umowa wystarcza do wyliczenia roszczeń?

Nie, ponieważ umowa opisuje zasady, według których miał być spłacany kredyt, a nie faktyczny przebieg jego wypłaty i spłaty. Do wyliczenia roszczeń potrzebne są dodatkowo dokumenty takie jak zaświadczenie z banku o historii spłat, potwierdzenie uruchomienia kredytu oraz - w niektórych sprawach - opinia biegłego sporządzana już w toku postępowania. Rozdzielenie tych dwóch kategorii dokumentów - tych opisujących treść zobowiązania i tych dokumentujących jego wykonanie - jest jednym z pierwszych kroków, które wykonuje się przy analizie akt sprawy.

Czym różni się zwykła kopia od odpisu poświadczonego za zgodność z oryginałem?

Zwykła kopia to skan, kserokopia lub wydruk dokumentu bez żadnego dodatkowego oświadczenia potwierdzającego jej zgodność ze źródłem, natomiast odpis poświadczony za zgodność z oryginałem to dokument opatrzony formułą i podpisem osoby uprawnionej, która porównała go z oryginałem i poświadczyła zgodność - na zasadach wynikających z art. 129 Kodeksu postępowania cywilnego. Różnica nie jest czysto formalna: poświadczenie ma znaczenie dowodowe i wpływa na sposób procedowania z dokumentem w sądzie.

"Zawierający odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, ma charakter dokumentu urzędowego." - Kodeks postępowania cywilnego, art. 129, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, 1964 (tekst aktualny przed publikacją)

Poniższa tabela porządkuje różnice między najczęściej spotykanymi formami dokumentu w sprawie frankowej.

Forma dokumentu Kto może ją przygotować Typowe zastosowanie w sprawie Ryzyko dowodowe
Zwykła kserokopia / skan Kredytobiorca samodzielnie Wstępna analiza sprawy, konsultacja z pełnomocnikiem Może zostać zakwestionowana co do zgodności z oryginałem
Wydruk skanu przesłanego mailem Kredytobiorca lub bank Materiał roboczy do przygotowania pozwu Bez porównania ze źródłem nie jest odpisem poświadczonym
Odpis poświadczony przez pełnomocnika Adwokat, radca prawny (art. 129 KPC) Załącznik do pozwu wymagający wyższej wiarygodności Wymaga rzeczywistego porównania z oryginałem przed poświadczeniem
Odpis notarialny Notariusz Sytuacje szczególne, np. utrata oryginału Najwyższy poziom formalnej wiarygodności, dodatkowy koszt
Oryginał umowy Kredytobiorca (posiadacz dokumentu) Okazanie na wezwanie sądu lub do poświadczenia odpisu Praktycznie brak ryzyka co do autentyczności, ale wymaga zabezpieczenia

Czy wydruk skanu jest tym samym co odpis poświadczony?

Nie - wydruk skanu przesłanego pocztą elektroniczną to nadal zwykła kopia, dopóki nikt uprawniony nie porówna go z oryginałem i nie poświadczy zgodności zgodnie z procedurą. Traktowanie każdego pliku PDF jako "poświadczonego" tylko dlatego, że pochodzi z banku, jest błędem, który może się ujawnić dopiero na etapie sporu z przeciwnikiem procesowym. Z tego powodu przed złożeniem pozwu warto ustalić, czy w danym dokumencie w ogóle znajduje się formuła poświadczenia, czy jest to zwykły wydruk.

Kiedy pełnomocnik może poświadczyć zgodność odpisu z oryginałem?

Pełnomocnik - radca prawny lub adwokat występujący w sprawie - może poświadczyć odpis dokumentu wtedy, gdy ma fizyczną możliwość porównania kopii z oryginałem, którym dysponuje klient. Poświadczenie bez takiego porównania mija się z celem tej instytucji i może zostać zakwestionowane. W praktykach kancelaryjnych, które prowadzę, klienci są proszeni o dostarczenie oryginału umowy do wglądu właśnie po to, by móc rzetelnie poświadczyć odpisy załączane do pozwu - sam skan przesłany mailem, bez okazania źródła, nie jest do tego wystarczający.

  • Pełnomocnik musi widzieć oryginał - poświadczenie "na odległość" bez porównania z dokumentem źródłowym nie spełnia wymogów art. 129 KPC.
  • Poświadczenie dotyczy konkretnego odpisu - nie całej dokumentacji hurtowo, lecz każdego poświadczanego dokumentu z osobna.
  • Zakres uprawnionych podmiotów jest ograniczony - obejmuje m.in. adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego, radcę Prokuratorii Generalnej oraz notariusza.
  • Poświadczony odpis ma walor dokumentu urzędowego - co odróżnia go od zwykłej, niepoświadczonej kopii.

Co wynika z art. 128 i art. 129 Kodeksu postępowania cywilnego?

Co wynika z art. 128 i art. 129 Kodeksu postępowania cywilnego?

Z art. 128 KPC wynika obowiązek dołączenia do pisma procesowego odpisów tego pisma i załączników przeznaczonych do doręczenia pozostałym uczestnikom postępowania, a z art. 129 KPC wynika możliwość żądania złożenia oryginału dokumentu, gdy strona powołuje się na dokument w postępowaniu (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 128 i 129, 1964, tekst aktualny przed publikacją). Oba przepisy razem tworzą ramy, w których porusza się kredytobiorca przygotowujący dokumentację do pozwu frankowego.

"Do pisma procesowego dołącza się jego odpisy oraz odpisy załączników w celu doręczenia ich uczestniczącym w sprawie osobom." - Kodeks postępowania cywilnego, art. 128, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, 1964 (tekst aktualny przed publikacją)

Jakie odpisy trzeba przygotować dla strony przeciwnej?

Trzeba przygotować odpisy pozwu wraz z odpisami wszystkich załączników w liczbie odpowiadającej liczbie stron postępowania - w typowej sprawie frankowej oznacza to komplet dla banku jako pozwanego, poza egzemplarzem dla sądu. Praktyczne znaczenie ma to, że jedyny posiadany oryginał umowy nie powinien zostać automatycznie wysłany jako egzemplarz dla banku - do tego celu służy odpowiednio przygotowana kopia lub odpis, a oryginał należy zachować.

Kiedy przeciwnik procesowy może żądać złożenia oryginału?

Przeciwnik procesowy może żądać złożenia oryginału wtedy, gdy powołuje się to na przepisy regulujące postępowanie dowodowe, a okoliczności sprawy - na przykład wątpliwości co do treści dokumentu - uzasadniają takie żądanie. Nie jest to mechanizm automatyczny uruchamiany w każdej sprawie, lecz reakcja na konkretny spór dowodowy. Dlatego formułowanie takich wniosków, podobnie jak inne wnioski dowodowe w sprawie frankowej, wymaga wskazania, czemu ma służyć okazanie oryginału.

Kiedy sąd może zażądać oryginału umowy kredytu?

Sąd może zażądać oryginału umowy przede wszystkim wtedy, gdy w toku postępowania pojawi się spór co do autentyczności, kompletności lub dokładnej treści przedłożonej kopii - na przykład gdy bank twierdzi, że posiadany przez kredytobiorcę egzemplarz różni się od dokumentu znajdującego się w aktach banku. Samo wezwanie do okazania oryginału nie przesądza wyniku sprawy ani nie oznacza negatywnej oceny materiału dowodowego przez sąd.

Kiedy dochodzi do sporu o autentyczność lub kompletność dokumentu?

Do takiego sporu dochodzi zwykle wtedy, gdy strony przedstawiają egzemplarze różniące się liczbą stron, brzmieniem konkretnego postanowienia albo datą podpisania aneksu. Zdarza się też, że bank kwestionuje czytelność kopii, twierdząc, że nie da się na jej podstawie zweryfikować spornego zapisu. W takich sytuacjach materiał dowodowy jest oceniany łącznie - zarówno dokumenty, jak i inne środki dowodowe dopuszczone w sprawie.

  • Rozbieżność treści - różnice między egzemplarzem kredytobiorcy a dokumentacją banku dotyczące konkretnego zapisu.
  • Nieczytelność - fragmenty kopii, których nie da się jednoznacznie odczytać, zwłaszcza w tabelach i drobnym druku.
  • Brak stron - kopia pomijająca część regulaminu, aneksu lub załącznika istotnego dla sprawy.
  • Wątpliwości co do podpisów - sytuacje, w których strona kwestionuje, czy podpis na kopii odpowiada oryginałowi.

Co się dzieje, gdy strona nie przedstawi oryginału na wezwanie?

Konsekwencje niezłożenia oryginału na wezwanie sąd ocenia indywidualnie, biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego oraz przyczyny, dla których dokument nie został przedstawiony - w tym możliwość jego utraty niezależnie od woli strony. Nie ma tu jednej uniwersalnej reguły, a wynik zależy od okoliczności konkretnej sprawy, dlatego ten etap najlepiej przechodzić pod opieką pełnomocnika, który zna przebieg postępowania.

Co zrobić, jeśli oryginał umowy zaginął?

Jeśli oryginał umowy zaginął, pierwszym krokiem jest pisemne wystąpienie do banku o wydanie kopii umowy, regulaminu, aneksów i pozostałej dokumentacji kredytowej, a w razie potrzeby - rozważenie wniosku procesowego o zobowiązanie banku do przedstawienia oznaczonego dokumentu na podstawie art. 248 Kodeksu postępowania cywilnego (źródło: Kodeks postępowania cywilnego, art. 248, 1964, tekst aktualny przed publikacją). Sama utrata jednego egzemplarza umowy rzadko przekreśla możliwość dochodzenia roszczeń, o ile da się odtworzyć treść dokumentu z innych źródeł.

Jak wystąpić do banku o kopię umowy i pozostałej dokumentacji?

Wystąpienie do banku powinno mieć formę pisemną, precyzyjnie wskazywać numer umowy (jeśli jest znany), okres jej obowiązywania oraz zakres żądanych dokumentów - umowy, regulaminu obowiązującego w dacie zawarcia, wszystkich aneksów i historii spłat. Warto zachować potwierdzenie nadania oraz kopię całej korespondencji z bankiem, bo te dokumenty mogą się przydać zarówno w rozmowach z pełnomocnikiem, jak i jako dowód starań o uzyskanie dokumentacji.

  1. Sporządź pisemny wniosek - z dokładnym oznaczeniem umowy i zakresu żądanej dokumentacji.
  2. Wyślij wniosek w sposób pozwalający na potwierdzenie doręczenia - np. listem poleconym lub przez kanał elektroniczny z potwierdzeniem odbioru.
  3. Zachowaj kopię wniosku i dowód nadania - to dokumenty istotne dla dalszych kroków, jeśli bank nie odpowie w rozsądnym terminie.
  4. Zbierz odpowiedź banku wraz z przesłaną dokumentacją - i sprawdź jej kompletność względem złożonego wniosku.
  5. Skonsultuj wynik z pełnomocnikiem - zanim ocenisz, czy dokumentacja jest wystarczająca do dalszych kroków.

Czy sąd może zobowiązać bank do przedstawienia dokumentu?

Tak, sąd może zobowiązać bank do przedstawienia oznaczonego dokumentu na podstawie art. 248 KPC, jednak decyzja w tym zakresie zależy od tego, jak precyzyjnie wniosek dowodowy wskazuje dokument i fakt, który ma zostać za jego pomocą wykazany, a także od oceny sądu co do zasadności takiego żądania w danej sprawie. Nie należy zakładać z góry, że taki wniosek zostanie uwzględniony - jego skuteczność zależy od konkretnych okoliczności i sposobu sformułowania.

Dlaczego kompletność kopii jest ważniejsza niż sama forma pliku?

Dlaczego kompletność kopii jest ważniejsza niż sama forma pliku?

Kompletność kopii jest ważniejsza niż jej forma, ponieważ to zakres dokumentacji - a nie fakt, czy jest to skan, kserokopia czy wydruk - decyduje o tym, czy można rzetelnie ustalić treść całego stosunku prawnego łączącego kredytobiorcę z bankiem. Brakująca strona regulaminu albo pominięty aneks potrafią zmienić sposób, w jaki formułuje się żądania pozwu, znacznie bardziej niż to, czy dokument trafił do kancelarii jako PDF czy jako papierowa kopia.

Jakie elementy kopii trzeba sprawdzić przed pozwem?

Trzeba sprawdzić, czy kopia obejmuje wszystkie strony w prawidłowej kolejności, podpisy obu stron, pieczęcie banku, numer i datę umowy, kompletny regulamin obowiązujący w dacie zawarcia umowy oraz wszystkie aneksy zawarte później - w tym te dotyczące zmiany waluty spłaty.

  • Wszystkie strony w kolejności - bez pominiętych kartek, nawet jeśli wydają się "czysto techniczne".
  • Podpisy i pieczęcie - czytelne, obejmujące zarówno kredytobiorcę, jak i przedstawicieli banku.
  • Numer umowy, data, oznaczenie waluty - zgodne między umową, aneksami i historią spłat.
  • Regulamin właściwy dla daty zawarcia umowy - banki w trakcie lat zmieniały treść regulaminów.
  • Tabela kursowa i sposób jej ustalania - jeśli stanowi odrębny załącznik lub odesłanie.

Czy brak jednej strony regulaminu wyklucza złożenie pozwu?

Nie da się tego rozstrzygnąć w oderwaniu od konkretnej umowy - brak jednej strony regulaminu może utrudnić pełną ocenę stosunku prawnego, ale zwykle nie wyklucza samego wniesienia pozwu, zwłaszcza jeśli brakujący fragment da się uzupełnić poprzez wystąpienie do banku. Z praktyki wynika, że dokumentów nie należy samodzielnie selekcjonować ani pomijać stron uznanych za nieistotne - o tym, co ma znaczenie dla sprawy, powinien decydować pełnomocnik po zapoznaniu się z całością.

Jakie dokumenty zgromadzić razem z umową przed wniesieniem pozwu?

Razem z umową warto zgromadzić regulamin obowiązujący w dacie jej zawarcia, wszystkie aneksy, harmonogram spłat, zaświadczenie z banku o historii spłat kredytu, potwierdzenie wypłaty kredytu oraz korespondencję prowadzoną z bankiem, w tym ewentualną reklamację. Zakres potrzebnej dokumentacji zależy od żądań formułowanych w pozwie, waluty rozliczeń i historii zmian umowy w czasie jej trwania.

Zaświadczenie banku, historia spłat i dokumenty dotyczące wypłaty kredytu

Jak uzyskać zaświadczenie z banku to jedno z pierwszych pytań, jakie pada w rozmowach z klientami na etapie przygotowań. Zaświadczenie o historii spłat i uruchomieniu kredytu służy do wykazania faktycznego przebiegu wykonania umowy - kwot pobranych przez bank tytułem rat, zastosowanych kursów przeliczeniowych oraz dat poszczególnych operacji. To dane innej kategorii niż treść umowy: umowa opisuje zasady, zaświadczenie pokazuje, jak te zasady zastosowano w praktyce wobec konkretnego kredytobiorcy. Prywatne wyliczenie sporządzone samodzielnie przez kredytobiorcę zwykle nie zastępuje dowodu wymaganego w danej sprawie, dlatego dokument bankowy pozostaje punktem wyjścia do dalszych obliczeń.

  • Zaświadczenie o historii spłat - zestawienie wpłaconych rat, dat i zastosowanych kursów przeliczeniowych.
  • Potwierdzenie uruchomienia kredytu - dokument wskazujący kwotę i datę wypłaty środków.
  • Harmonogram spłat - w wersji pierwotnej oraz uwzględniającej późniejsze zmiany.
  • Korespondencja z bankiem - w tym reklamacje i odpowiedzi banku na wcześniejsze pisma.
  • Potwierdzenia przelewów rat - jako uzupełnienie danych z zaświadczenia bankowego.

Jak wygląda lista kontrolna jakości dokumentacji przed analizą prawną?

Lista kontrolna obejmuje sprawdzenie kompletności stron, czytelności zapisów liczbowych, spójności dat i numerów między dokumentami oraz obecności wszystkich aneksów - najlepiej wykonać ją zanim dokumentacja trafi do dokumenty potrzebne do pozwu frankowego i dalszej analizy prawnej. Uporządkowana chronologia - zawarcie umowy, wypłata kredytu, kolejne aneksy, historia spłat i wcześniejsza korespondencja - znacząco skraca czas potrzebny na wstępną ocenę sprawy przez kancelarię.

Jak bezpiecznie przygotować dokumenty do pozwu frankowego?

Bezpieczne przygotowanie dokumentów do pozwu frankowego oznacza w praktyce trzy rzeczy: zabezpieczenie posiadanego oryginału, sporządzenie dobrej jakości kopii roboczej do analizy oraz uzupełnienie braków bezpośrednio w banku, zanim dokumentacja trafi do pełnomocnika. Kompletna kopia zwykle wystarcza, by rozpocząć pracę nad sprawą, ale to, czy w toku postępowania będzie potrzebny oryginał, zależy od jego przebiegu i stanowiska strony przeciwnej.

Co zrobić z posiadanym oryginałem umowy?

Oryginał, jeśli się go posiada, warto przechowywać w bezpiecznym miejscu i nie wysyłać go do banku ani do sądu bez wyraźnej potrzeby - do celów procesowych służą odpowiednio przygotowane odpisy, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 128 KPC. Dopiero konkretne wezwanie sądu lub potrzeba poświadczenia odpisu przez pełnomocnika uzasadnia okazanie dokumentu źródłowego.

Kiedy warto skonsultować dokumentację z radcą prawnym?

Warto zrobić to zanim złoży się pozew, a najlepiej od razu po zebraniu podstawowych dokumentów - umowy, regulaminu, aneksów i historii spłat - ponieważ ocena kompletności i sposobu poświadczenia dokumentów wpływa na dalsze kroki, w tym ewentualny koszty postępowania przeciwko bankowi związane z uzupełnianiem braków. Indywidualna analiza pozwala też wcześnie wychwycić, których dokumentów jeszcze brakuje, zamiast odkrywać to dopiero po wniesieniu pozwu.

Treść tego artykułu ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Zakres potrzebnych dokumentów, sposób ich poświadczenia oraz ocena, czy w danej sprawie konieczne będzie okazanie oryginału umowy, zależą od okoliczności konkretnej sprawy - przed złożeniem pozwu warto skonsultować posiadaną dokumentację z radcą prawnym lub adwokatem.

Najczęściej zadawane pytania

Najczęściej zadawane pytania

Czy do pozwu frankowego trzeba dołączyć papierowy oryginał umowy?

Co do zasady do pozwu składa się odpowiednio przygotowane odpisy dokumentów, a nie jedyny posiadany egzemplarz umowy. Sąd lub strona przeciwna mogą jednak zażądać przedstawienia oryginału na zasadach z art. 129 KPC, dlatego sposób złożenia dokumentu zależy ostatecznie od okoliczności konkretnej sprawy.

Czy skan umowy przesłany kancelarii wystarczy do analizy?

Czytelny i kompletny skan zazwyczaj pozwala rozpocząć analizę postanowień umowy. Przed wniesieniem pozwu trzeba jednak sprawdzić, czy obejmuje wszystkie strony, podpisy, regulamin, aneksy i dokumenty, do których umowa się odwołuje.

Czy radca prawny może poświadczyć skan za zgodność z oryginałem?

Profesjonalny pełnomocnik może poświadczać odpisy dokumentów w granicach przewidzianych przez art. 129 KPC, ale poświadczenie wymaga rzeczywistego porównania z oryginałem. Sam skan przesłany mailem, bez okazania dokumentu źródłowego, może być niewystarczający do takiego poświadczenia.

Co zrobić, jeśli oryginał umowy kredytu zaginął?

Warto wystąpić do banku o wydanie kopii umowy oraz całej powiązanej dokumentacji i zachować potwierdzenie złożenia wniosku. W postępowaniu można również rozważyć wniosek o zobowiązanie banku do przedstawienia dokumentacji na podstawie art. 248 KPC, ale jego uwzględnienie zależy od decyzji sądu.

Czy bank może zakwestionować kopię umowy?

Bank może podnosić zastrzeżenia dotyczące autentyczności, kompletności albo zgodności kopii z dokumentem źródłowym. Znaczenie takiego zarzutu ocenia sąd na podstawie całego materiału dowodowego i okoliczności danej sprawy, a nie w oderwaniu od kontekstu.

Czy sama kopia umowy wystarczy do obliczenia roszczeń?

Zwykle nie, ponieważ umowa opisuje zasady zobowiązania, ale nie przedstawia pełnego przebiegu wypłaty i spłaty kredytu. Do obliczeń mogą być potrzebne między innymi zaświadczenie banku, historia spłat, aneksy i dane o uruchomieniu kredytu.

Czy brak regulaminu uniemożliwia wniesienie pozwu?

Nie można tego rozstrzygnąć bez analizy konkretnej umowy i jej odesłań do regulaminu. Brak regulaminu może utrudnić ocenę pełnej treści stosunku prawnego, dlatego przed sformułowaniem żądań warto uzyskać właściwą wersję dokumentu bezpośrednio z banku.

Źródła i literatura

  1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296, tekst aktualny) - art. 128, 129, 248, ISAP
  2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93, tekst aktualny) - art. 77(3), ISAP
  3. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej - portal aktów prawnych
  4. System Analizy Orzeczeń Sądowych (SAOS) - baza orzecznictwa sądów powszechnych i Sądu Najwyższego

Przeczytaj również