Aneks do umowy frankowej przed złożeniem pozwu - dlaczego trzeba zbadać jego treść i okoliczności podpisania?

Dlaczego nie wystarczy sprawdzić nazwy aneksu

Aneks do umowy kredytu frankowego to dokument zmieniający wybrane warunki wcześniej zawartej umowy - i to jest jedyna pewna informacja, jaką daje sama nazwa. W mojej praktyce widuję aneksy zatytułowane niemal identycznie, które w rzeczywistości wprowadzają zupełnie różne skutki: jeden zmienia wyłącznie techniczny sposób przeliczania raty, inny zawiera oświadczenie o świadomej akceptacji ryzyka kursowego, a jeszcze inny - klauzulę zbliżoną do ugody. Każdy z tych wariantów inaczej wpływa na ocenę roszczeń wobec banku, dlatego etap przygotowania pozwu zawsze zaczynamy od analizy umowy kredytu CHF przed pozwem, uwzględniającej wszystkie podpisane aneksy, a nie tylko umowę pierwotną.

Jak ustalić, co aneks rzeczywiście zmienił?

Ustalenie realnej treści zmiany wymaga zestawienia paragraf po paragrafie - aneksu z umową pierwotną i obowiązującym w dacie podpisania regulaminem. Sam nagłówek "aneks dotyczący spłaty w CHF" nie przesądza, czy zmienił się mechanizm ustalania kursu, czy jedynie waluta, w której klient fizycznie wpłaca ratę. Praktyka pokazuje, że banki w latach 2011-2016 stosowały wiele wzorców aneksów - część wynikała z tzw. ustawy antyspreadowej, część była indywidualną ofertą doradcy. Dlatego przy porównaniu warto:

  • Zestawić każde zmienione postanowienie z pierwotnym brzmieniem umowy i regulaminu obowiązującego w dacie podpisania aneksu.
  • Oddzielić zmianę czysto technicznego sposobu spłaty (np. przeliczenie tabeli kursowej banku) od zmiany zasad określania samego zobowiązania kredytowego.
  • Sprawdzić, czy w treści pojawiają się postanowienia o świadomości ryzyka walutowego, potwierdzeniu ważności umowy, ugodzie albo zrzeczeniu się roszczeń.
  • Nie zakładać z góry, że dwa aneksy o zbliżonej nazwie mają identyczne skutki prawne - każdy wzorzec trzeba czytać osobno.
  • Zwrócić uwagę na oświadczenia końcowe aneksu - z praktyki wynika, że najbardziej istotne dla sprawy zapisy bywają umieszczane właśnie w ostatnich punktach, po części czysto technicznej.

Czy zmieniono walutę spłaty, kurs czy konstrukcję zobowiązania?

To rozróżnienie jest kluczowe, bo inaczej ocenia się aneks, który tylko umożliwił spłatę bezpośrednio w CHF (bez zmiany sposobu ustalania salda zadłużenia), a inaczej dokument, który przeliczał saldo kredytu na nowych zasadach albo wprowadzał inny sposób wyznaczania kursu wypłaty. Zgodnie z art. 385¹-385³ Kodeksu cywilnego oceny niedozwolonego charakteru postanowienia dokonuje się względem konkretnego zapisu umownego, a nie względem ogólnego wrażenia, że "kredyt stał się bardziej przejrzysty" (źródło: Kodeks cywilny, Dz.U. 2024 poz. 1061). Aneks umożliwiający spłatę w walucie obcej może zmniejszać znaczenie klauzuli przeliczeniowej banku na przyszłość, ale zwykle nie usuwa automatycznie wadliwości mechanizmu zastosowanego przy uruchomieniu kredytu ani przy racie sprzed zmiany.

Jak ustalić, co aneks zmienił - porównanie umowy przed i po zmianie

Porównanie umowy przed zmianą i po zmianie polega na zestawieniu trzech obszarów: mechanizmu kursowego, waluty spłaty oraz oprocentowania wraz z pozostałymi kosztami. Dopiero taka analiza pokazuje, czy aneks dotyczył wyłącznie sposobu wykonania umowy, czy też ingerował w jej konstrukcję prawną. TSUE w wyroku C-19/20 wskazał, że skutki zmiany umowy trzeba oceniać w kontekście całego stosunku prawnego, a nie w oderwaniu od pierwotnych postanowień (wyrok TSUE z 29 kwietnia 2021 r., C-19/20, ECLI:EU:C:2021:341).

Element umowy Przed aneksem (typowa umowa 2005-2008) Po aneksie (typowy wariant) Znaczenie dla sprawy
Mechanizm ustalania kursu Kurs kupna/sprzedaży z tabeli banku, bez opisanych zasad ustalania Możliwość spłaty po kursie NBP lub kursie rynkowym z innego dnia Kluczowe - decyduje, czy klauzula przeliczeniowa nadal działa na przyszłość
Waluta spłaty Wyłącznie PLN, przeliczane przez bank Możliwość spłaty bezpośrednio w CHF Zmienia sposób wykonania, nie zawsze usuwa wadę pierwotnej klauzuli
Konstrukcja zobowiązania (saldo) Saldo wyrażone w CHF po przeliczeniu wypłaty Zwykle bez zmiany salda - aneks nie przewalutowuje kredytu Jeśli saldo nie zostało zmienione, żądania dotyczące wypłaty pozostają aktualne
Oprocentowanie LIBOR CHF + marża Czasem zmiana marży w zamian za zgodę na aneks Element ekonomiczny, rzadko decyduje o abuzywności

Mechanizm ustalania kursu

Jeżeli aneks pozostawił bankowi swobodę ustalania kursu przeliczeniowego bez odesłania do obiektywnego miernika, klauzula przeliczeniowa w praktyce działa dalej - zmienia się tylko sposób technicznej realizacji przelewu. Inaczej wygląda sytuacja, gdy aneks odsyła do kursu średniego NBP z konkretnego dnia - wtedy trzeba ustalić, od którego momentu ten mechanizm obowiązywał i czy dotyczył także rat już spłaconych.

Waluta wypłaty i waluta spłaty

Waluta wypłaty kredytu (najczęściej PLN) zwykle nie ulega zmianie na mocy aneksu - modyfikacji podlega jedynie waluta spłaty rat. To rozróżnienie ma znaczenie dla żądania zwrotu nadpłat powstałych na etapie uruchomienia kredytu, bo ten etap zwykle nie jest objęty aneksem podpisanym po kilku latach obowiązywania umowy.

Oprocentowanie i pozostałe koszty

Część aneksów łączyła zgodę na spłatę w CHF z jednoczesną zmianą marży, prowizji za aneks albo wymogiem dodatkowego ubezpieczenia. Te elementy warto odnotować osobno, bo mogą mieć znaczenie przy wyliczaniu wysokości roszczenia o zapłatę, nawet jeśli nie wpływają na ocenę abuzywności klauzuli kursowej.

Jakie oświadczenia kredytobiorcy zawiera aneks?

Aneks frankowy to dokument, który obok zmiany warunków spłaty często zawiera odrębne oświadczenia kredytobiorcy - o świadomości ryzyka kursowego, o potwierdzeniu ważności umowy pierwotnej albo o braku dalszych roszczeń wobec banku. Te oświadczenia bywają umieszczone w jednym, kilkuzdaniowym punkcie i łatwo je przeoczyć przy pobieżnej lekturze. Ich obecność - lub brak - trzeba ustalić przed sformułowaniem żądań pozwu, bo bank może się na nie powoływać jako na zarzut procesowy.

Świadomość ryzyka i potwierdzenie warunków

Typowe sformułowanie brzmi mniej więcej tak: "kredytobiorca oświadcza, że został poinformowany o ryzyku związanym ze zmianą kursu waluty i akceptuje to ryzyko". Samo takie zdanie nie przesądza sprawy w żadną stronę - TSUE w sprawie C-19/20 wskazał, że ocena skutków takiego oświadczenia wymaga zbadania, jakie informacje konsument rzeczywiście posiadał w chwili jego składania, a nie poprzestania na formalnej treści dokumentu.

"Ocena, czy konsument wyraził świadomą i wolną zgodę, wymaga zbadania okoliczności towarzyszących zawarciu porozumienia zmieniającego umowę, w tym zakresu informacji przekazanych konsumentowi, a nie wyłącznie treści złożonego oświadczenia." - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok z 29 kwietnia 2021 r., sprawa C-19/20, Bank BPH S.A. (ECLI:EU:C:2021:341)

Czy dokument zawiera zrzeczenie się roszczeń?

To zależy od konkretnego wzorca aneksu - nie każdy dokument o zmianie sposobu spłaty zawiera taką klauzulę, ale część aneksów z lat 2015-2016, powiązanych z obniżką marży lub umorzeniem części zadłużenia, rzeczywiście zawierała zapisy zbliżone do ugody, w których kredytobiorca oświadczał, że nie będzie wnosił dalszych roszczeń związanych z dotychczasowym sposobem ustalania kursu. Obecność takiej klauzuli nie oznacza automatycznie, że roszczenia są wyłączone - ocena jej skuteczności należy do sądu rozpoznającego sprawę i zależy od tego, czy klauzula sama w sobie spełnia przesłanki niedozwolonego postanowienia umownego z art. 385¹ KC oraz jakie informacje towarzyszyły jej podpisaniu. Nie należy zakładać z góry ani że zapis jest bezskuteczny, ani że przesądza sprawę na korzyść banku.

W jakich okolicznościach podpisano aneks?

W jakich okolicznościach podpisano aneks?

Okoliczności podpisania aneksu ustala się poprzez odtworzenie, kto zainicjował zmianę, jaki cel przedstawiał bank oraz jaki zakres informacji o skutkach prawnych i ekonomicznych otrzymał kredytobiorca przed złożeniem podpisu. To odrębny przedmiot dowodu - niezależny od samej treści dokumentu - bo dwa identyczne aneksy mogą mieć różne znaczenie procesowe w zależności od tego, w jakich warunkach doszło do ich podpisania.

Jak udokumentować informacje przekazane przez bank?

W praktyce najlepszym materiałem dowodowym są ślady pisemne z okresu poprzedzającego podpisanie: e-maile z doradcą, wiadomości SMS, projekty aneksu przesłane do akceptacji, formularze informacyjne wręczane w placówce, notatki ze spotkania. Jeśli takich dokumentów nie ma, warto możliwie szybko i szczegółowo spisać własną relację z przebiegu rozmów - z upływem lat szczegóły takich spotkań zacierają się, a to właśnie one bywają istotne dla sądu.

  • Zabezpieczyć korespondencję mailową i SMS-ową z bankiem lub doradcą kredytowym z okresu poprzedzającego podpisanie aneksu.
  • Odszukać projekt aneksu przesłany do wglądu przed wizytą w placówce, jeśli taki dokument istniał.
  • Ustalić, czy bank przedstawiał symulacje kosztów, prognozy kursowe albo materiały informacyjne - i zachować ich kopie.
  • Spisać chronologię wydarzeń: kto zaproponował aneks, ile czasu miał kredytobiorca na decyzję, czy była możliwość negocjacji warunków.
  • Rozważyć wskazanie świadków obecnych przy podpisaniu - współmałżonka, współkredytobiorcy albo pracownika, który prowadził rozmowę.

Korespondencja, formularze i zeznania

Formularz podpisany w placówce banku, nawet zawierający standardowe oświadczenie o świadomości ryzyka, nie jest automatycznym dowodem świadomej i swobodnej zgody konsumenta - sam podpis pod gotowym wzorcem trzeba odróżnić od realnie udzielonej informacji o skutkach ekonomicznych zmiany. W praktyce procesowej dowodem uzupełniającym bywa przesłuchanie strony, a niekiedy także świadków - pracowników banku obecnych przy podpisaniu, o ile możliwe jest ich zidentyfikowanie i wskazanie w pozwie lub w toku postępowania.

Jak aneks wpływa na podstawę faktyczną pozwu?

Aneks trzeba opisać w podstawie faktycznej pozwu wtedy, gdy zmieniał warunki umowy albo zawierał oświadczenia mogące mieć znaczenie dla oceny roszczeń - pominięcie go prowadzi do niepełnego przedstawienia stanu faktycznego i ułatwia bankowi zarzut, że kredytobiorca ukrywa istotne okoliczności sprawy. Pełna chronologia - umowa pierwotna, kolejne aneksy, daty wypłat transz i historia spłat - stanowi szkielet uzasadnienia zarówno żądania ustalenia nieważności umowy, jak i żądania zapłaty.

Odpowiedź na przewidywane zarzuty banku

Banki w odpowiedzi na pozew regularnie podnoszą dwa zarzuty związane z aneksami: że kredytobiorca poprzez podpisanie aneksu potwierdził ważność umowy (tzw. konwalidacja) albo że świadomie zaakceptował ryzyko walutowe, co miałoby wyłączać ochronę konsumencką. Rzetelne przygotowanie pozwu oznacza wcześniejsze zmierzenie się z tymi argumentami - a nie odpowiadanie na nie dopiero w replice po otrzymaniu odpowiedzi na pozew.

  • Przedstawić w pozwie pełną chronologię: datę zawarcia umowy, daty wypłat transz, daty i treść wszystkich aneksów oraz historię spłat rat.
  • Wyjaśnić, dlaczego konkretny aneks nie usuwa (albo usuwa jedynie częściowo) wadliwości pierwotnego mechanizmu przeliczeniowego.
  • Odnieść się wprost do możliwego zarzutu potwierdzenia umowy, wskazując brak świadomej i swobodnej zgody, jeśli okoliczności na to wskazują.
  • Pamiętać, że wynik sprawy zależy każdorazowo od okoliczności konkretnej sprawy - identyczny wzorzec aneksu może być różnie oceniony w zależności od dowodów dotyczących jego podpisania.

Rzecznik Finansowy w materiałach dotyczących kredytów walutowych podkreśla, że ocena skutków aneksu powinna uwzględniać całokształt relacji między bankiem a konsumentem, nie zaś wyłącznie literalne brzmienie klauzul (materiały Rzecznika Finansowego dotyczące kredytów walutowych, rf.gov.pl, 2024).

Jakie dowody zabezpieczyć przed procesem?

Jakie dowody zabezpieczyć przed procesem?

Przed złożeniem pozwu warto zgromadzić komplet dokumentów obejmujący nie tylko umowę i aneksy, ale też materiały opisujące sposób jej wykonania - inaczej pełnomocnik pracuje na niepełnym obrazie sprawy, a sąd może uznać stan faktyczny za nieudowodniony w istotnym zakresie. W tym miejscu przydatne bywa również zaświadczenie z banku do sprawy frankowej, które potwierdza historię wypłat i spłat kredytu w sposób wiążący dla obu stron postępowania.

  • Umowa kredytu wraz z wszystkimi załącznikami i regulaminem obowiązującym w dacie podpisania.
  • Wszystkie aneksy podpisane w trakcie trwania umowy, w tym te dotyczące np. wakacji kredytowych czy zmiany zabezpieczenia.
  • Projekty aneksów i korespondencja poprzedzająca ich podpisanie, jeśli zostały zachowane.
  • Zaświadczenie banku o wysokości wypłat, spłat i aktualnego salda zadłużenia, sporządzone na potrzeby postępowania sądowego.
  • Materiały informacyjne i reklamowe banku z okresu zawierania umowy oraz aneksu, o ile są dostępne.
  • Notatki własne z przebiegu rozmów oraz dane potencjalnych świadków.

Szerzej o kompletowaniu materiału dowodowego piszemy w tekście o tym, jakie dowody w sprawie frankowej mają największe znaczenie na etapie przygotowania pozwu oraz w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji.

Kiedy konieczna jest indywidualna analiza prawna?

Tak, indywidualna analiza prawna jest konieczna zawsze, gdy w toku wykonywania umowy podpisano choćby jeden aneks - identyczny tytuł dokumentu nie oznacza identycznych skutków, a ocena zależy od treści konkretnych postanowień oraz okoliczności ich podpisania w danej sprawie. Poniższa lista kontrolna pomaga uporządkować materiał przed pierwszym spotkaniem z kancelarią.

Lista kontrolna przed konsultacją

  1. Skompletuj umowę pierwotną, regulamin oraz wszystkie aneksy w kolejności chronologicznej.
  2. Zaznacz w każdym aneksie punkty dotyczące kursu, waluty spłaty, oprocentowania oraz oświadczeń kredytobiorcy.
  3. Spisz, w jakich okolicznościach doszło do podpisania każdego aneksu - kto zaproponował zmianę i jakie informacje przekazano.
  4. Zbierz dostępną korespondencję z bankiem oraz dane ewentualnych świadków.
  5. Wystąp o zaświadczenie z banku o historii wypłat i spłat, jeśli jeszcze go nie posiadasz.
  6. Umów konsultację z kancelarią zajmującą się sprawami frankowymi, przedstawiając pełny komplet dokumentów, a nie tylko ostatni podpisany aneks.

Treść tego artykułu ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Ocena skutków konkretnego aneksu, w tym jego wpływu na zakres żądań pozwu, wymaga zapoznania się z pełną dokumentacją sprawy - zachęcamy do konsultacji z kancelarią radcy prawnego lub adwokata przed podjęciem decyzji procesowych.

Najczęściej zadawane pytania

Czy każdy aneks wymaga analizy?

Tak, jeżeli ma zostać rzetelnie oceniona sytuacja procesowa kredytobiorcy, w analizie trzeba uwzględnić wszystkie zmiany umowy, a nie tylko ostatnią z nich. Ich znaczenie prawne bywa jednak różne w zależności od treści konkretnego dokumentu oraz okoliczności jego podpisania, dlatego nie da się z góry zakładać jednakowego skutku dla dwóch różnych aneksów.

Czy wystarczy przesłać prawnikowi ostatni aneks?

Nie. Rzetelne porównanie wymaga pierwotnej umowy, obowiązującego wówczas regulaminu, wszystkich aneksów podpisanych w trakcie trwania kredytu oraz dokumentów dotyczących faktycznego wykonania umowy, takich jak historia wypłat i spłat. Pominięcie choćby jednego dokumentu może prowadzić do błędnej oceny sprawy.

Czy podpis oznacza świadomą rezygnację z roszczeń?

Nie można tego zakładać bez zbadania treści konkretnego oświadczenia oraz zakresu informacji przekazanych kredytobiorcy przed podpisaniem dokumentu. Ocena prawna skutków takiego oświadczenia należy do sądu rozpoznającego sprawę i zapada na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w danej sprawie.

Czy rozmowa z pracownikiem banku może mieć znaczenie?

Może stanowić istotny element opisu okoliczności podpisania aneksu, zwłaszcza gdy zachowały się wiadomości, notatki lub można wskazać świadków obecnych przy rozmowie. Warto możliwie dokładnie odtworzyć przebieg spotkania - z czasem szczegóły takich rozmów zacierają się w pamięci, co utrudnia ich późniejsze udowodnienie.

Czy aneks trzeba opisać w uzasadnieniu pozwu?

Jeżeli aneks zmieniał warunki umowy lub zawierał istotne oświadczenia kredytobiorcy, jego pominięcie w uzasadnieniu pozwu może prowadzić do niepełnego przedstawienia stanu faktycznego sprawy. Dokładny zakres argumentacji dotyczącej aneksu ustala pełnomocnik dopiero po analizie kompletu dokumentów, nie da się tego określić w oderwaniu od konkretnej sprawy.

Ile trwa analiza aneksu przed złożeniem pozwu?

W zależności od liczby aneksów i dostępności dokumentów, analiza może zająć od kilku dni do kilku tygodni - najdłużej trwa oczekiwanie na zaświadczenie z banku o historii spłat, jeśli nie zostało wcześniej zamówione. Sam przegląd treści aneksów przez pełnomocnika, przy kompletnej dokumentacji, zwykle jest możliwy w krótszym czasie niż oczekiwanie na dokumenty bankowe.

Czy aneks obniżający marżę też trzeba badać?

Tak, ponieważ obniżka marży bywa w praktyce łączona z dodatkowymi oświadczeniami kredytobiorcy, w tym niekiedy z klauzulami zbliżonymi do ugody dotyczącej dotychczasowego sposobu ustalania kursu. Sama korzystna z pozoru zmiana ekonomiczna nie wyklucza obecności zapisów, które trzeba ocenić pod kątem ich wpływu na roszczenia wobec banku.

Źródła i literatura

Źródła i literatura
  1. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrok z 29 kwietnia 2021 r. w sprawie C-19/20, Bank BPH S.A., ECLI:EU:C:2021:341.
  2. Sejm RP / ISAP - Kodeks cywilny, Dz.U. 2024 poz. 1061, art. 385¹-385³.
  3. Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, EUR-Lex, CELEX 31993L0013.
  4. Rzecznik Finansowy - materiały dotyczące kredytów walutowych, 2024.

Przeczytaj również