Co sprawdzić przed pozwem frankowym poza odsetkiem wygranych?
Odsetek wygranych spraw frankowych, którym kancelarie chwalą się w reklamach, sięga w niektórych zestawieniach ponad 97%, ale liczba ta nie mówi nic o Twojej konkretnej umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego do CHF. Zanim złożysz pozew przeciwko bankowi, trzeba sprawdzić kompletność dokumentacji, status konsumenta, historię spłat, konstrukcję żądań, pełny budżet procesu oraz warunki współpracy z pełnomocnikiem. Orzecznictwo Sądu Najwyższego (uchwała III CZP 6/21) i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wyrok C-260/18) daje ramy prawne, ale wynik zależy od okoliczności sprawy - dobrze przygotowany pozew to połowa sprawy, nie cała.
Dlaczego procent wygranych nie opisuje ryzyka konkretnej sprawy?
Zbiorczy odsetek wygranych spraw frankowych to statystyka historyczna grupy postępowań, a nie prognoza dla pojedynczej umowy - nie uwzględnia różnic w treści klauzul, dacie zawarcia umowy, statusie kredytobiorcy ani jakości zgromadzonych dowodów. Zgodnie z zasadami postępowania cywilnego (Kodeks postępowania cywilnego) każda sprawa jest oceniana na podstawie własnego materiału dowodowego, więc wysoki wynik marketingowy kancelarii nie zastępuje indywidualnej analizy prawnej.
Jak zdefiniowano wygraną i okres badania?
Zanim potraktujesz reklamowany procent poważnie, sprawdź metodologię, bo słowo "wygrana" bywa rozumiane różnie w różnych zestawieniach.
- Wyroki prawomocne - tylko one dają ostateczne rozstrzygnięcie; wyrok I instancji zaskarżony apelacją nie jest jeszcze wygraną definitywną.
- Ugody z bankiem - część statystyk wlicza ugody pozasądowe do "sukcesów", choć ich warunki finansowe bywają odległe od wyroku unieważniającego umowę.
- Sprawy w toku - kancelarie czasem liczą do mianownika tylko sprawy zakończone, pomijając te, które wciąż czekają na rozstrzygnięcie, co sztucznie zawyża wynik.
- Cofnięcia pozwu - rzadko ujawniane, a mogą wskazywać na sprawy, które okazały się słabsze niż pierwotna ocena.
- Okres badania - wynik z lat 2021-2023, gdy linia orzecznicza była już ugruntowana po wyroku TSUE C-260/18, różni się od danych sprzed tego rozstrzygnięcia.
Wyniki kancelarii a rokowania indywidualnej umowy
Z mojej praktyki wynika, że klienci pytają najpierw o procent, a dopiero potem o dokumenty - powinno być odwrotnie. Istotniejsze od samego wskaźnika są: kompletność umowy i aneksów, sposób sformułowania klauzul przeliczeniowych, ewentualne wcześniejsze ugody czy zmiany warunków oraz to, czy kredytobiorca faktycznie działał jako konsument. Dwie umowy z tego samego banku i tego samego rocznika mogą mieć różne klauzule w zależności od wzorca stosowanego w danym oddziale, dlatego u klientek i klientów obserwuję, że dopiero analiza dokumentu pozwala ocenić realne rokowania - nie sama marka banku czy rok zawarcia umowy.
"Sądy nie mogą przewidywać wyniku sprawy wyłącznie na podstawie zbiorczych danych statystycznych - ocena roszczeń wymaga zbadania konkretnej umowy i okoliczności jej zawarcia w świetle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego." - zasada wynikająca z reguł postępowania dowodowego, Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296 ze zm.)
Jak zweryfikować umowę, aneksy i status konsumenta?
Weryfikację umowy zaczyna się od kompletu dokumentów: umowy kredytu, regulaminu obowiązującego w dniu podpisania, wszystkich aneksów, harmonogramu spłat i dyspozycji wypłaty transzy. Bez tego kompletu trudno ocenić, czy klauzule przeliczeniowe dawały bankowi jednostronną swobodę ustalania kursu, co jest jednym z kluczowych argumentów w sprawach CHF. Pełną listę dokumenty do pozwu frankowego warto zestawić jeszcze przed pierwszym spotkaniem z pełnomocnikiem.
Jakie dokumenty złożyć na audyt?
Audyt prawny wymaga nie tylko samej umowy, ale całego kontekstu jej wykonywania - poniższa lista pokazuje minimalny zestaw, jaki warto zgromadzić przed pierwszą konsultacją.
- Umowa kredytu wraz z załącznikami - dokument bazowy określający walutę, kwotę, oprocentowanie i mechanizm indeksacji lub denominacji do CHF.
- Regulamin kredytowania obowiązujący w dniu podpisania umowy - często zawiera definicję tabeli kursowej banku, którą trzeba zestawić z treścią umowy.
- Wszystkie aneksy, w tym aneksy antyspreadowe z lat 2011-2012 - mogą wpływać na ocenę okresu, za jaki dochodzi się roszczeń.
- Harmonogram spłat i dyspozycja uruchomienia kredytu - pokazują sposób przeliczenia kwoty wypłaty na CHF według kursu banku.
- Zaświadczenie banku o historii spłat - potwierdza sumę wpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, opłat i ubezpieczeń.
Dlaczego cel kredytu może mieć znaczenie dla statusu konsumenta?
Status konsumenta zależy od celu, na jaki zaciągnięto kredyt - ochrona konsumencka z dyrektywy 93/13, na którą powołuje się TSUE w wyroku C-260/18, przysługuje osobie, która zawarła umowę w celu niezwiązanym bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową. Jeśli nieruchomość finansowana kredytem była częściowo wykorzystywana na cele firmowe (np. lokal z częścią usługową), status konsumenta wymaga odrębnej analizy, a to może wpływać na wybór podstawy prawnej żądań.
Czym różni się umowa indeksowana od denominowanej?
W umowie indeksowanej kwota kredytu wyrażona jest w złotych i dopiero przeliczana na CHF po uruchomieniu, natomiast w umowie denominowanej kwota kredytu od początku wyrażona jest we frankach, a wypłata następuje w złotych po kursie banku. Rozróżnienie to wpływa na sposób liczenia roszczeń i argumentację dotyczącą jednoznaczności postanowień umownych, dlatego pełnomocnik powinien od razu ustalić, z którym wariantem ma do czynienia.
Jak sprawdzić historię spłat i wyliczenie roszczeń?
Historię spłat sprawdza się przez porównanie zaświadczenia banku z własnymi wyciągami z rachunku, z którego pobierano raty - to jedyny sposób, by wychwycić rozbieżności w datach, kwotach lub walucie księgowania przed wskazaniem wartości przedmiotu sporu w pozwie. Pełne zestawienie historia spłat kredytu CHF jest fundamentem wyliczenia zarówno żądania głównego, jak i żądań ewentualnych.
Co powinno zawierać zaświadczenie z banku?
Zaświadczenie z banku bywa dokumentem kilkunastostronicowym i nie zawsze jest czytelne bez pomocy pełnomocnika lub biegłego - poniżej elementy, które warto zweryfikować pod kątem kompletności.
- Data uruchomienia kredytu i kwota wypłaty w PLN oraz jej równowartość w CHF według kursu z dnia wypłaty.
- Pełna lista wpłat rat kapitałowo-odsetkowych z podziałem na część kapitałową i odsetkową w PLN.
- Informacja o ewentualnym ubezpieczeniu niskiego wkładu własnego i innych opłatach dodatkowych pobranych przy uruchomieniu.
- Kursy CHF/PLN stosowane przez bank przy przeliczaniu każdej raty - istotne dla wyliczenia nadpłaty przy klauzulach abuzywnych.
- Data ostatniej spłaty lub informacja o wcześniejszej spłacie całości kredytu, jeśli kredyt został już zamknięty.
Jak porównać zaświadczenie z własnymi wyciągami?
W przypadkach, które prowadziłam, rozbieżności między zaświadczeniem banku a wyciągami z rachunku osobistego pojawiały się częściej, niż mogłoby się wydawać - zwłaszcza przy kredytach z lat 2005-2008, gdy część banków zmieniała systemy księgowe. Rozbieżność nawet kilku rat wymaga wyjaśnienia przed wskazaniem ostatecznej kwoty w pozwie, bo błędne wyliczenie może skutkować częściowym oddaleniem powództwa albo koniecznością korekty pisma procesowego już w toku sprawy.
Jakie żądania główne i ewentualne rozważyć?
Żądanie główne w sprawach CHF najczęściej dotyczy ustalenia nieważności umowy kredytu i zwrotu świadczeń nienależnych, natomiast żądanie ewentualne - zgłaszane na wypadek nieuwzględnienia żądania głównego - może obejmować zapłatę nadpłaconych rat przy zachowaniu umowy w mocy po wyeliminowaniu klauzul niedozwolonych ("odfrankowienie"). Wybór konstrukcji żądanie główne i ewentualne zależy od treści konkretnych klauzul i celu, jaki kredytobiorca chce osiągnąć.
Czym różni się żądanie ustalenia nieważności od żądania zapłaty?
Żądanie ustalenia nieważności zmierza do wyeliminowania umowy z obrotu prawnego w całości, co otwiera drogę do wzajemnego rozliczenia świadczeń stron - kredytobiorca zwraca bankowi kapitał, a bank zwraca sumę wpłaconych rat i opłat. Żądanie zapłaty przy zachowanej umowie ogranicza się do zwrotu nadpłaty wynikającej z niedozwolonego mechanizmu przeliczeniowego, przy czym kredyt nadal jest spłacany według warunków zbliżonych do kredytu złotowego.
| Kryterium | Żądanie główne - ustalenie nieważności | Żądanie ewentualne - zapłata (odfrankowienie) |
|---|---|---|
| Skutek dla umowy | Umowa przestaje obowiązywać, konieczne wzajemne rozliczenie kapitału | Umowa trwa dalej, bez klauzul walutowych |
| Podstawa roszczenia | Świadczenie nienależne z tytułu nieważnej czynności prawnej | Nadpłata rat wynikająca z klauzul abuzywnych |
| Skutki dla zabezpieczenia hipotecznego | Wymaga wykreślenia hipoteki po prawomocnym wyroku i rozliczeniu kapitału | Hipoteka pozostaje, zmienia się jedynie wysokość rat |
| Typowe ryzyko | Spór o sposób rozliczenia kapitału i ewentualne roszczenia banku | Niższa efektywna korzyść finansowa niż przy unieważnieniu |
Kiedy warto zgłosić żądania ewentualne?
Żądania ewentualne zgłasza się, gdy analiza umowy nie daje pewności co do skutków ewentualnej nieważności, na przykład przy umowach z nietypowymi klauzulami lub wcześniejszymi aneksami zmieniającymi mechanizm przeliczeniowy. Sąd rozpoznaje żądanie ewentualne tylko wtedy, gdy oddali żądanie główne, co daje dodatkowe zabezpieczenie procesowe - decyzję o konstrukcji pozwu podejmuje pełnomocnik po analizie konkretnej dokumentacji, nie na podstawie schematu stosowanego uniwersalnie do wszystkich klientów.
Jakie koszty mogą wystąpić poza opłatą 1000 zł?
Opłata sądowa od pozwu konsumenta w sprawie dotyczącej czynności bankowej wynosi 1000 zł, jeśli wartość przedmiotu sporu przekracza 20 000 zł - wynika to z art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2005 nr 167 poz. 1398 ze zm.). To jednak tylko jeden element budżetu procesu - pozostałe koszty zależą od przebiegu konkretnej sprawy i trzeba je oszacować odrębnie.
Ile wynosi opłata od pozwu konsumenta?
Opłata stała 1000 zł dotyczy spraw konsumenckich związanych z czynnościami bankowymi, gdy wartość przedmiotu sporu przekracza próg ustawowy - dla spraw o niższej wartości stosuje się inne zasady naliczania opłaty. Zastosowanie przepisu do konkretnego pozwu, w tym aktualne brzmienie ustawy w dniu składania pisma, wymaga sprawdzenia na sejm.gov.pl lub ISAP, bo przepisy o kosztach sądowych bywają nowelizowane (źródło: Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 13a).
Jakie inne wydatki sądowe mogą się pojawić?
Poza opłatą od pozwu w toku sprawy mogą pojawić się dodatkowe wydatki, które warto uwzględnić w budżecie już na starcie - poniższa lista porządkuje najczęstsze pozycje.
- Opłata skarbowa od pełnomocnictwa - 17 zł za każdy dokument pełnomocnictwa złożony do akt sprawy.
- Zaliczka na biegłego sądowego z zakresu bankowości lub rachunkowości - konieczna, gdy sąd dopuści dowód z opinii biegłego na okoliczność wyliczenia nadpłaty.
- Koszty zastępstwa procesowego przeciwnika - w razie przegranej sąd może zasądzić zwrot kosztów pełnomocnika banku według stawek wynikających z przepisów o kosztach zastępstwa procesowego.
- Opłata od apelacji - jeżeli sprawa trafi do II instancji, opłata liczona jest od wartości zaskarżenia, więc może różnić się od opłaty w I instancji.
- Koszty doręczeń i odpisów - zwykle niewielkie, ale przy obszernej dokumentacji mogą się sumować.
Ile kosztuje pełnomocnik w sprawie frankowej?
Wynagrodzenie pełnomocnika w sprawach CHF bywa ustalane według różnych modeli - wynagrodzenie ryczałtowe, wynagrodzenie ryczałtowe plus premia za wynik (success fee) lub wynagrodzenie etapowe płatne za poszczególne czynności procesowe. Stawki różnią się między kancelariami i regionami, dlatego dokładną kwotę trzeba ustalić indywidualnie - odsyłam do zestawienia koszty sprawy frankowej, gdzie rozpisuję poszczególne pozycje budżetu.
Ile może trwać postępowanie w dwóch instancjach?
Czasu trwania sprawy frankowej nie da się odpowiedzialnie zagwarantować, bo zależy od obciążenia konkretnego sądu okręgowego, liczby świadków, tego, czy sąd dopuści dowód z opinii biegłego, oraz od tego, czy sprawa trafi do apelacji. Realistyczne planowanie budżetu czasu i kosztów wymaga założenia kilku scenariuszy, nie jednej sztywnej daty.
Od czego zależy czas postępowania w I instancji?
Na długość postępowania w sądzie okręgowym wpływa kilka czynników jednocześnie, a każdy z nich może wydłużyć lub skrócić harmonogram sprawy.
- Obciążenie wydziału cywilnego danego sądu okręgowego - w dużych miastach wokandy bywają odleglejsze niż w mniejszych ośrodkach.
- Sprawność doręczeń i ewentualne wnioski o odroczenie terminu rozprawy przez strony.
- Decyzja sądu o dopuszczeniu dowodu z przesłuchania stron oraz świadków, jeśli bank powoła pracownika, który obsługiwał umowę.
- Skierowanie sprawy do opinii biegłego z zakresu finansów lub bankowości - to zwykle wydłuża postępowanie o kilka miesięcy.
- Ewentualne wnioski banku o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia pytań prawnych w innych sprawach.
Ile trwa apelacja w sprawie CHF?
Apelacja rozpoznawana jest przez sąd apelacyjny i stanowi odrębny etap postępowania - jego długość zależy od obciążenia danego sądu apelacyjnego oraz zakresu zarzutów podniesionych przez stronę przegraną. Ani sąd, ani pełnomocnik nie mogą wiążąco zadeklarować terminu prawomocnego zakończenia sprawy - każda prognoza czasowa podawana publicznie powinna być traktowana jako orientacyjna, nie jako obietnica.
Jak ocenić ryzyko kosztów i rozliczeń z bankiem?
Ryzyko finansowe procesu frankowego obejmuje nie tylko koszty własne, ale też ewentualny obowiązek pokrycia kosztów zastępstwa procesowego banku w razie przegranej oraz kwestię rozliczenia kapitału po prawomocnym wyroku ustalającym nieważność umowy. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego III CZP 6/21 roszczenia stron o zwrot świadczeń są od siebie niezależne, co ma praktyczne znaczenie dla sposobu ich dochodzenia.
Co grozi przy przegranej sprawie?
Przy oddaleniu powództwa sąd może zasądzić od powoda zwrot kosztów procesu poniesionych przez bank, w tym wynagrodzenia jego pełnomocnika według stawek urzędowych lub kosztów rzeczywiście poniesionych, jeśli sąd uzna je za uzasadnione. To ryzyko warto omówić z pełnomocnikiem przed złożeniem pozwu, zwłaszcza gdy rozważana jest opcja ubezpieczenia kosztów procesu lub finansowania sprawy przez podmiot zewnętrzny.
Jak wygląda rozliczenie kapitału po wyroku?
Po prawomocnym wyroku ustalającym nieważność umowy strony rozliczają się wzajemnie - kredytobiorca zwraca bankowi wypłacony kapitał, a bank zwraca sumę wpłaconych rat, opłat i składek ubezpieczeniowych. Zgodnie z linią orzeczniczą Sądu Najwyższego roszczenia te traktowane są jako odrębne, co w praktyce oznacza, że każda ze stron dochodzi swojego roszczenia samodzielnie, chyba że dojdzie do potrącenia lub ugody.
"Roszczenia stron o zwrot świadczeń spełnionych na podstawie umowy kredytu, która stała się trwale bezskuteczna (nieważna), są od siebie niezależne, co ma znaczenie dla sposobu ich dochodzenia oraz przedawnienia." - Sąd Najwyższy, uchwała składu siedmiu sędziów, III CZP 6/21 (2021)
Czy bank może żądać wynagrodzenia za korzystanie z kapitału?
To zagadnienie budzi spory w orzecznictwie i praktyce banków, a jego rozstrzygnięcie zależy od okoliczności konkretnej sprawy oraz aktualnego stanu wykładni przepisów o świadczeniu nienależnym. Nie da się z góry wykluczyć takich roszczeń banku, dlatego ocena tego ryzyka powinna być elementem rozmowy z pełnomocnikiem przed złożeniem pozwu, a nie niespodzianką w toku procesu.
Co powinna obejmować umowa z pełnomocnikiem?
Umowa z kancelarią prowadzącą sprawę frankową powinna precyzyjnie określać model wynagrodzenia, zakres reprezentacji w obu instancjach, zasady rozliczenia przy ugodzie lub cofnięciu pozwu oraz to, kto przygotowuje wyliczenia matematyczne roszczenia. Brak tych ustaleń na starcie bywa źródłem nieporozumień w trakcie wieloletniego postępowania.
Jak rozliczane jest wynagrodzenie podstawowe i premia za wynik?
Model wynagrodzenia mieszanego - niższa opłata wstępna plus premia za wynik (success fee) naliczana od uzyskanej korzyści - jest popularny w sprawach CHF, ale warunki jego naliczenia różnią się między kancelariami. Przed podpisaniem umowy warto zapytać, od jakiej podstawy liczona jest premia (od kwoty zasądzonej czy od różnicy kapitał-raty), kiedy jest płatna oraz czy obejmuje także etap apelacji.
Co się dzieje przy ugodzie lub cofnięciu pozwu?
Warto z wyprzedzeniem ustalić, jak rozliczane jest wynagrodzenie pełnomocnika, jeśli sprawa zakończy się ugodą z bankiem przed wyrokiem, oraz jakie koszty poniesie klient w razie cofnięcia pozwu z własnej inicjatywy. Poniżej pytania, które polecam zadać przed podpisaniem umowy z kancelarią.
- Czy wynagrodzenie obejmuje reprezentację w II instancji, czy to odrębna, dodatkowo płatna umowa.
- Kto przygotowuje wyliczenia kwoty roszczenia - kancelaria, zewnętrzny biegły czy klient we własnym zakresie.
- Jak liczona jest premia za wynik przy ugodzie zawartej w toku procesu, a nie przy wyroku.
- Czy kancelaria pokrywa zaliczkę na biegłego, czy przerzuca ten koszt bezpośrednio na klienta.
- Kto prowadzi czynności po prawomocnym wyroku, w tym wniosek o wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej.
Jak przygotować świadomą decyzję procesową?
Świadomą decyzję o złożeniu pozwu przygotowuje się przez systematyczne przejście przez komplet dokumentów, oszacowanie pełnego budżetu sprawy, zrozumienie ryzyk procesowych i finansowych oraz wybór pełnomocnika na jasnych warunkach umownych - dopiero taki zestaw informacji, a nie sam procent wygranych, pozwala realnie ocenić sytuację.
Jaką checklistę przejść przed złożeniem pozwu?
Poniższa checklista porządkuje etapy, które w mojej praktyce poprzedzają rekomendację złożenia pozwu.
- Zebranie kompletu dokumentów - umowa, regulamin, aneksy, dyspozycja wypłaty, zaświadczenie banku.
- Weryfikacja statusu konsumenta i celu, na jaki zaciągnięto kredyt.
- Porównanie zaświadczenia banku z własnymi wyciągami z rachunku.
- Analiza klauzul przeliczeniowych pod kątem przesłanek abuzywności.
- Wybór konstrukcji żądania głównego i ewentualnego odpowiedniej do treści umowy.
- Oszacowanie pełnego budżetu - opłata sądowa, pełnomocnik, biegły, ewentualna apelacja.
- Ustalenie warunków umowy z kancelarią, w tym modelu wynagrodzenia i zasad przy ugodzie.
Kiedy skonsultować się z kancelarią?
Konsultację warto zaplanować od razu po zgromadzeniu podstawowych dokumentów, a nie dopiero po samodzielnym wyliczeniu kwoty roszczenia - błędne założenia na starcie bywają trudne do skorygowania później. Ten materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej dopasowanej do treści Twojej umowy; zachęcam do konsultacji dokumentów z kancelarią przed podjęciem ostatecznej decyzji o złożeniu pozwu.
Najczęściej zadawane pytania
Czy odsetek wygranych kancelarii pozwala przewidzieć wynik mojej sprawy?
Nie, taka statystyka nie daje gwarancji wyniku konkretnej sprawy. Wynik zależy między innymi od treści umowy, okoliczności jej zawarcia, statusu kredytobiorcy, wybranych żądań, dowodów i oceny sądu - dlatego warto pytać kancelarię o metodologię liczenia wskaźnika, a nie tylko o sam procent.
Czy opłata od pozwu frankowego zawsze wynosi 1000 zł?
Art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przewiduje dla konsumenta opłatę stałą 1000 zł przy wartości przedmiotu sporu ponad 20 000 zł w sprawach dotyczących czynności bankowych. Zastosowanie przepisu do konkretnego pozwu i jego aktualne brzmienie trzeba sprawdzić przed złożeniem pisma, najlepiej na ISAP lub sejm.gov.pl.
Jakich kosztów nie obejmuje opłata od pozwu 1000 zł?
Opłata sądowa nie obejmuje automatycznie wynagrodzenia pełnomocnika, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, zaliczek na biegłego ani kosztów apelacji, jeśli sprawa trafi do II instancji. Pełny zakres wydatków zależy od przebiegu konkretnej sprawy, dlatego warto poprosić kancelarię o szacunkowy budżet na starcie.
Czy przed pozwem potrzebne jest zaświadczenie z banku?
Zaświadczenie banku zwykle jest ważnym źródłem danych o wypłacie kredytu i historii spłat, ale jego kompletność warto porównać z własnymi wyciągami z rachunku. Zakres potrzebnych dokumentów zależy od konstrukcji żądań w pozwie, więc pełnomocnik może poprosić o dodatkowe zaświadczenia w toku przygotowań.
Czy da się dokładnie określić czas trwania sprawy frankowej?
Nie da się odpowiedzialnie zagwarantować konkretnego terminu zakończenia sprawy. Czas zależy od obciążenia sądu, liczby dowodów, zachowania stron, ewentualnej opinii biegłego oraz tego, czy sprawa trafi do apelacji - realistyczne planowanie zakłada kilka scenariuszy czasowych, nie jedną datę.
Czy warto zgłaszać żądanie ewentualne obok żądania głównego?
To zależy od treści konkretnej umowy i oceny ryzyka przez pełnomocnika. Żądanie ewentualne daje dodatkowe zabezpieczenie procesowe na wypadek, gdyby sąd nie uwzględnił żądania głównego dotyczącego ustalenia nieważności umowy, ale jego zasadność trzeba ocenić indywidualnie, nie z góry dla każdej sprawy.
Czy bank ma jakiekolwiek roszczenia wobec kredytobiorcy po unieważnieniu umowy?
Po prawomocnym stwierdzeniu nieważności umowy strony rozliczają się wzajemnie, a kredytobiorca zwraca bankowi wypłacony kapitał - to odrębne roszczenie od roszczenia kredytobiorcy o zwrot wpłaconych rat, zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego III CZP 6/21. Kwestia dodatkowych roszczeń banku, w tym o wynagrodzenie za korzystanie z kapitału, zależy od okoliczności sprawy i aktualnego stanu orzecznictwa.
Źródła i literatura
- Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 13a - ISAP, Dz.U. 2005 nr 167 poz. 1398 ze zm.
- Kodeks postępowania cywilnego - ISAP, Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296 ze zm.
- Sąd Najwyższy - uchwała składu siedmiu sędziów, III CZP 6/21 (2021)
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrok C-260/18, Dziubak (2019)
- Rzecznik Finansowy - materiały dotyczące sporów kredytowych CHF
- UOKiK - rejestr klauzul niedozwolonych i stanowiska w sprawach kredytów walutowych
Przeczytaj również
Radca prawny z praktyka w postepowaniach cywilnych i sporach konsumentow z bankami. Opisuje procedure pozwu frankowego krok po kroku - koszty, dokumenty, terminy i przebieg sprawy - bez obiecywania wyniku.